each one of us wants to have a happy ending story, fairytales made us believe that happy endings do exist but for me.....happy ending is not true, i grew up without a complete family, seeking for love, and attention...
bata palang ako ayoko ng maniwala sa pagmamahal na tinatawag nila, i tried to believe that love do exist but the more i believe the more i failed. iniwan ako ng mama ko sa aking tita at sumama sa bago nyang pamilya gayun din ang tatay ko, ang unfair diba??.. that's how i define love and life it is unfair it's hard to believe in something that deos not exists in the first place
i used to love fairytales, i used to believe in love story but when i was growing up and felt so alone in my entire life nawala na sa isip ko iyon at unti unti na akong naniniwala na ang pagmamahal ay hindi totoo...
Prologue:
Sometimes ang love patago hindi porket tinatago niloloko kana minsan pareho nyo lang pinuprotectahan ang isat isa,
Paano kung malaman sa huli na ang mga boyfie nyo ay isang heartthrob?
Patuloy nyo pa ba silang mahalin kahit alam nyong daming humahadlang
O
Iiwanan sila para matahimik na ang lahat
Basahin ang lovestory ng mga magkakaibigan na ginusto lamang na maging Masaya sa piling ng mahal nila.
Hindi ko na binigay ang details ng prologue para naman my trail at wala kayong idea sa story. Hindi ito tulad ng ibang story naumpisa away tapos nagbabati , na inlove , hiwalay bati ulit . Ang story nato ay pina pakita na masarap ang magmahal. Na ang tunay na pag mamahalan ay hanggang sa kamatayan at ipaniwala sa inyo na my FOREVER at mawala na ang inyong pag ka bitter.
Habang sinulat ko tong story nato inisip ko ang generation ngayon . yun bang people play the love. Akala nila laro nalang ang lahat . minsan nga diba matanung natin sasarili natin my FOREVER pa kaya. That