AŞKTA SON İSTASYON

Ona göre olan Küçük parmaklarımla büyük ve damarlı elini kavrayıp
"Beni sevebilirmisin " yazan küçük not kağıdını soğuk avcuna bıraktım. Suratını ellerimizden ayırıp masmavi gözlerini onu hafif tebesümle izleyen bana çevirdi.

Okyonus mavisi gözlerini büyük bir tebesümle yumdu. Gözünden bir damla yaş süzüldü dudaklarına doğru, dudaklarında asılı kalan bir damla göz yaşı intihar ettiği ana gözlerimle şahit oldum bu gece. Büyük avcuyla küçük soğuk ellerimi tutup dudaklarına doğru götürüp elimin üzerine büyük bir buse bıraktı.

Öpücüğün etkisiyle dumara uğramış olan suratıma suratını yaklaştırıp sanki sır verircesine dudaklarıma doğru fısıldadı. "Seni sevmek ihtimalim değil mayıs seni sevmek benim en büyük yenilgim ben sana yenildim Mayıs ' ım seni ilk gördüğüm andan beri zaten yenilmiştim " deyip dudaklarından çıkan sözcüklerle hızla dudaklarıma kapanıverdi..

Biz bir savaş vermiştik ve biz o savaşdan birbirimize yenilerek galip çıkmıştık bizim en büyük zaferimiz birbirimize olan yenilgimizdi. aşkımız bir tren istasyonun da başlamış kader yolculuklarımızı sonsuza kadar birbirimize bağlamıştı. Tren istasyonu,yazarın bizim hikayemizde bemyayaz sayfalarında mürekkebin dokunduruğu kaleminde yazılan ilk cümlelerindeki son durağamızdı.

Son anons aşkta son istasyon