KOŞAN ATLAR BAHÇESİ
- Reads 7
- Votes 0
- Parts 1
Ongoing
Last published Wed, Jul 14, 2021
Adım... adım... ilerleyip duruyorum. Arkama bakmamam lazım ama engel olamıyorum. Sahi neden bakmamalıyım? Hangi yöne gitmem gerek? Düz gitsem olur mu? Yok yok en iyisi sola sapmalıyım. Yağmur... daha ne kadar yağacak... yoksa sağdan mı gitmeliydim. Adım... Sesler geliyor arkadan. Koşmalıyım. Evet, kesinlikle koşmalıyım. Çok mu dikkat çeker acaba? Kimse yok. Çekmez. Koşamadım. Sağa da sola da sapamadım. Yağmur... Denize girmişcesine ıslattı beni. Adımlar... Adım sesleri... Kesildi. Arkamı dönse miydim sahi? Dön. Dönme. Koş. Koşma. Ne yapacaktım. İlerledim. Kulübeye kadar ilerledim. İlerledim, ilerledim ... Sonu gelmiyordu. Yokuştan koşarcasına indim. Adım seslerini duyar gibi oldum ama hayır. Artık hiç duymuyordum. Kayalıklara vuran dalgalar... Sadece dalga sesleri. Adım seslerinden daha mı çok korkmuştum. Yapamazdım. Korkmanın zamanı değildi. Adımlarım. Daha çok hızlandırdım. Koşmadım. Yine de koşamadım. İvedilikle kulübeye yaklaştığımda kapının yanındaki saksının altından anahtarı çıkardım. Yağmur... Hala dinmemişti. Dinmiyordu. Dinlemeyecekti... Bu sefer arkamı döndüm. Ürkütücü bir karanlık karşıladı beni. Dağlar, ağaçlar, kayalıklar... Başka bir şey yoktu. Rahatladım. Anahtarı kapıya geçirdiğimde... Son gördüğüm bulanıklaşan bir kapı. Kapı?
İKİ AY SONRA
Adım... Yine aynı adımlar. Bu kez bazı farklılıklar var. Aydınlık bir gün, güzel bir hava... Arkadan gelen adım sesi... Ah işte bu sefer arkadan gelen adım sesleri yok. Dalgalar var. Korkutmuyor... Kulübeye yaklaşıyorum. İçimde değişik bir his. Bir anda sesler geliyor. Adım sesleri. Tıkıdık tıkıdık... Arkamı dönüyorum. Atlar... Koşuyorlar, koşuyorlar, koşuyorlar... Özgürlüklerini tüm dünya görsün istermişçesine... Son kez gözlerimin önündeki tabloya bakıyorum ve önüme dönüyorum. Anahtarı alıyorum. O günü hatırlatıyor. Saksıyı yerine yerle
All Rights Reserved
#388
tarihi
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Vatan Uğruna
Beyaz ve siyah ne kadar zıt olabilirse Neva ile Avcı timi o kadar zıt ilk tanıştıklarında hayatlarında belki de tek ortak noktaları aynı evi paylaşan vatan sevdalılar oluşudur... Zaman her yerde aynı işlemez bazen yavaş bazen hızlı bazen sizden alır bazen verir zaman tam bilir belirsizliktir Neva içinde öyle olacak zamanla ya yeni güzel bir hayat kuracak ya da geçmişinde daha kötüsüne mahrum bırakacak... Asker ve Gerçek ailem kurucusudurComplete
AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
💫💙 Mesela bir iki dakika sonra ne olacağını bilmeyiz, çünkü biz tövbe hâşâ yaradan değiliz değil mi? Ben Miya, Geçmişim de yaşadığım tüm acıların dermanını 17 yıl sonra, Gerçek ailemi bulduğumda öğrenmemle hayatım bir gün de tamamen değişti. O gün,hastanenin acil çıkış bölümünde ettiğim yemin, hayatımı değiştirecek miydi? Yoksa önceki hayatım gibi mahvoluşumu izleyecek miydim? Bunu hep beraber görelim mi? Hikayeme tıkla o zaman tatlım! Tiktok hesabımdan bilgiler alabilmek için, @okumaya.geldikaq12 hesabını takip edebilirsiniz❤️ İyi okumalar dilerim🌷
FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
YOĞUN +18 İÇERİKLİDİR, RAHATSIZ OLACAKLAR OKUMASIN. Bir odayı karıştırmak hayatını yerle bir etmeye yeter mi? Sadece biraz dinlenmek istemişti. Ama gözlerini açtığında zenginliğin içinde kaybolmuş kibirli bir adamın yatağındaydı, hem de yalnızca bir havluyla. Feraye zengin bir aileye gelin giden ablasının yanında yaşamak için geldiği yalıda yalnızca huzurlu bir hayat arıyordu. Ancak gecenin bir yarısı yanlış bir odaya girip tanımadığı bir adamın yatağında uyanmasıyla her şey geri dönülemez şekilde değişti. O geceden sonra hayatı artık ona ait olmaktan çıktı. Karşısında kibriyle sinirlerini zorlayan ama varlığıyla kalbini darmadağın eden bir adam vardı. Bazı sınavlar kaçmakla geçilmezdi, bazı duygular görmezden gelinmezdi. Ve bazı adamlar unutulamazlardı. ❝"Kucağımdasın." dedi alçak bir sesle. "Dün gece seni elimle getirdim ve vücudunda hâlâ izlerim var." Beni daha çok çekti kendine doğru, kendi alt bedenine doğru bastırdı. Onu hissedebilmek muazzam bir arzu uyandırıyordu bedenimde, sağduyu ve mantığımın yerini şehvet ve ihtiras alıyordu. "Arzu duyduğunu, beni ne kadar istediğini biliyorum." Nefesim hızlandı, söyledikleri ne yazık ki tamamen gerçekti. Onu delice arzuluyordum, hatta bazen rüyamlarımda bile gördüğüm oluyordu. Bu yüzden kasıklarım sızlıyor şu an, bu yüzden ateş bastı bedenimi. Yüzü yüzüme daha çok yaklaşınca burunlarımızın uçları birbirine değdi, dudaklarım öpülme arzusuyla karıncalanmaya başlamışlardı. Onun temasına kayıtsız kalamıyordum, korkunç bir ten uyumu vardı aramızda. "Kaçman bunu değiştiremez." Konuşurken dudakları benimkine dokunuyordu, kendimi tutamayıp ilk hamleyi yapan olmaktan korkuyordum. "Ben de seni istiyorum." diye ekledi en son, zaten hemen ardından dudaklarıma kapandı.❞ ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsel içerik vardır. Cinsellik, küfür ve hassas içerikleComplete
ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
Arkadaşıma ulaşamayınca abisine yazdım,en fazla ne olabilir ki? Abimin arkadaşı temalı bir texting kurgusudur.
Sessiz Yemin
Okumak için dedesini karşısına alan Rojdan, dört yıl sonra Mardin'e döndüğünde dengeler değişir; kendini bir anda kuzenin kaçırdığı kızın abisiyle berdel yoluyla anlaşmalı evlilik yaparken bulur. -ˋˏ ༻❁༺ ˎˊ- Yetişkin içerik mevcuttur. Kitap bittiğinde düzenlenecektir, yazarın ilk kitabı olduğu için yazım hatalarından ötürü düzenleyecektir.
Karven
5 yıl önce yer altı mafyası ile tek gecelik ilişkide hamile kalan bir kadın ve bir çocuğu olduğunu öğrenen yer altının tehlikeli adamlarından biri olan Ares'in çocuğunu almak için Türkiye'ye gelir
Halısaha |texting
Halısahada oyuncu eksik olması üzerine abisi tarafından halısaha grubuna alınan Duygu, beklemediği dostluklar ve aşkla karşı karşıya kalacağından habersizdi. ▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎ Argo içerir. Ekran süren yüksekse bu kitabı mutlaka oku😝😉
Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.
Beyaz ve siyah ne kadar zıt olabilirse Neva ile Avcı timi o kadar zıt ilk tanıştıklarında hayatlarında belki de tek ortak noktaları aynı evi paylaşan vatan sevdalılar oluşudur... Zaman her yerde aynı işlemez bazen yavaş bazen hızlı bazen sizden alır bazen verir zaman tam bilir belirsizliktir Neva içinde öyle olacak zamanla ya yeni güzel bir hayat kuracak ya da geçmişinde daha kötüsüne mahrum bırakacak... Asker ve Gerçek ailem kurucusudur
More detailsContent Guidelines