KALENDER

KALENDER

  • WpView
    Reads 691
  • WpVote
    Votes 108
  • WpPart
    Parts 11
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jan 26, 2022
Annesini kaybetmiş bir kadın.. Babasının kirli geçmişi peşinde dolaşırken, bulduğu bir mektubun başına getireceklerini nereden bilebilirdi? 'Benim peri kızım, senden kardeşin Bulut'u bulmanı ve onu bırakmamanı istiyorum.' Kardeşini bulmak için çıktığı bu engebeli yolda, tüm gerçekler sert bir rüzgar gibi yüzüne çarparken, Arya'nın elinden tutmaya var mısınız? "Hani kimseye bir şey olmayacaktı. Neden Buğçe, neden herkese zarar veriyorsun!" Dedi. Soğuktan buz tutmuş ellerini yüzüne getirdi. Titremesi hem üzerindeki ince kıyafetlerden, hem de korkusundan geliyordu, birini daha incitme korkusu.. "B-böyle olmamalıydı. Ben sadece-." cümlesine devam edemezdi, kabullenemezdi. O, öldü! Senin yüzünden!" Yürümeye başladı, yerde kanlar içinde yatan adama baktı, ve hemen yanındaki kaskatı kesilmiş kıza.. "Kalkın! Kalender'e gidiyoruz." Dedi emin bir sesle. Tüm iplerin düğüm olduğu tek noktada başlayan bu hikaye, ya unutulmaz bir sona imza atacaktı, ya da kaybedilmenin alışkanlık haline geleceği bir başlangıca. Hazırlanın, hep beraber Kalender'e gidiyoruz...
All Rights Reserved
#149
yalan
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines