HATANIN AĞIR BEDELİ
- Reads 10,050
- Votes 379
- Parts 17
Complete Mon, Sep 27, 2021
Sen ne yüzle buraya geliyorsun? ne hakla! ne sıfatla! Hayatımızı cehenneme çevirdiğin yetmedi mi!? Daha ne kadar yakacaksın canımızı!? Defol git buradan! 5 yıl önce nasıl arkana bakmadan gittiysen yine öyle git! Ne beni, ne de ikizimi üzemezsin artık! duydun mu beni!? üzemezsin!
Sen o gün o kapıdan çıktığında öfken ile bizi bile harcadın! Şimdi nasıl buraya gelip yüzümüze bakabiliyorsun!? Sen Emre Demiryay. Ahım var sana. Başına gelecek en küçük şeyin bedelini 5 yıl önce yaktığın, kırdığın canlara say ve asla unutma benim sana söylediklerimi! Benim ve kardeşimin yüzünden düşen her damla da vicdanın öyle bir sızlasın, canın öyle bir yansın ki rahat uyuyama! Eğer sen gece yatağında rahat uyursan ben uyuyamam!
Lütfen saygı çerçevesinde yorumlar yapın ⚠
İyi Okumalar ❤
All Rights Reserved
#157
af
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Taştan Çiçek -KAYIP RUH-
Geçmişten gelen ağır bir yük, bir sır, Bütün dinamikler değişiyor, Bilge ve Andrew'in mutlu evliliklerine binlerce insanın yapmayı istediği şeyi tek bir kadın hiçbir şey yapmadan başarıyor.
Mafyanın ilacı
Ona bir daha onunla evlenmek istemediğimi söylediğimde sinirlenmişti. Yüzüme bakmamamak için çaba harcıyordu. Önümde boş boş dolanmaya başladı, gömleğinin yakasını açarak. Birden "Sen benimsin kadın! Bunu o kafana sok! Şimdiki hayatında da, sonraki hayatında da seni bulup yine sana aşık olurum. Benden kaçışın yok! Sen bana aitsin!" deyip kalbini eliyle sıkıca tutmaya başladı. Nefes alamıyordu. O an ne yapacağımı bilemedim. Yanına yaklaşıp "İyi misin?" diye sorduğumda dudaklarıma yapıştı. Gözlerim kocaman açılmış beynim olayın şokunu atlatmaya çalışıyordu. Onu kendimden itmeye çalıştım ama nafile. Benden katbekat güçlüydü. Bir elini belime sarıp, diğer eliyle başımın arkasına baskı yapıyprdu. Nefesimin kesildiğini gördüğünde benden ayrıldı ve nefes nefese konuştu. "Bana hala eskisi gibi iyi geliyorsun. Sen benim hem zehirim, hem de ilacımsın. Bu koskoca adam sana muhtaç."Complete
MANOLYA (ARA VERİLDİ)
Bir sabah uyandığında evli olduğunu öğrensen... Üstelik hiç görmediğin biriyle. Manolya için her şey sıradandı. Ta ki karşısına Aziz Beyrut çıkana kadar. Aziz Beyrut. İsmi fısıltıyla anılan, sözü kanun sayılan bir adam. Ve onun elindeki aile cüzdanında yazan tek bir gerçek: Evlenmişlerdi. Ne aşk vardı. Ne rıza. Ne de açıklama. Sadece tek bir cümle: "Boşanamayız." Ama asıl soru şu: Bu evlilik bir hata mıydı... Yoksa planlanmış bir hamle mi? Güçlü bir adam. Boyun eğmeyen bir kadın. Ve ikisinin de henüz görmediği bir oyun. Çünkü bazen bir imza, bir kurşundan daha tehlikelidir. Ve bazen ölmek değil, birlikte yaşamayı seçmek en büyük savaştır.
BENDEN UTANDIN (Tamamlandı)
Zülal Demirci, bir kazadan sonra tekerlekli sandalyeye mahkûm olmuş, geçmişini kimseye anlatmayan genç bir kadındır. Ailesinin mecburiyetleriyle Kerem Atay'la evlenir. Kerem, özgür hayatına alışmış, kadınları hayatının merkezine alan, Zülal'i ise "eksik" gören biridir. Bu evlilikte Zülal, hem bedeninden utanılan bir kadın olur hem de hiç bilmedikleri bir gücü sessizce taşır. Bu hikâye, utandırılan bir kadının, kendisini küçük gören bir adamı en kırıldığı yerden yüzleştirmesinin hikâyesidir.
GÜLPERİ
Anne karnında başlayan acı dolu bir hayat. Gülperi'yi doğarken heyecanla kapıda bekleyen babası yerine, doğmasını istemeyen sinirli, asabi mahkumlar vardı. Çünkü Gülperi bir hapishane koğuşunda doğmuştu. Hiçbir şeyden haberi olmayan Gülperi'yi hayat bu şekilde karşılamıştı. Aşk hayatı da acaba bu kadar acı olacak mı? Kategori ; dram, aşk, romantik
Nazar Eyle
"Naz" Ses tanıdıktı ama dönüp bakmadım. Duymamış gibi yap, devam et. "Nazar" Evet gerçek ismim buydu Nazar Dila ama beyfendinin Naz diye bitmeyen bir ısrarı vardı. Omzumun üzerinden dönüp baktım. Üniformaları üzerinde attığı her adımda yeri inleten Asaf Baran hafif sinirli bir halde bana doğru geliyordu. Tam karşıma geçip baştan aşağı süzdü beni. Üzerimde hemşire üniformam ama altımda şort. Bakışının bir saniye orda fazla kaldığına emindim. "Sesleniyorum ama niye duymazlıktan geliyorsun sen?" Kolumu göğsüme bağlayıp burnumu havaya diktim. "Adımı doğru seslenseydin duyardım belki." "Ben böyle seviyorum yıllar geçti alışamadın." "Asaf Baran benim adımla zorun ne senin." "Abi" "Ne?" "Abi diyeceksin kızım.Kaç defa uyaracağım seni." Bir nefes aldım sabrımın sınırında zorlanıyordum."Bak tüm gece elimde serum koşturup durdum.Beynim durmuş bir de senin abi egonla uğraşamam. Abim olsaydın abi derdim."
KESİK // TAMAMLANDI
"Bileğini mi kestin?" diye mırıldandı yavaşça başımdaki başörtüyü attığım anda.Complete
𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.Complete
KUYU (+18)
"Dondurma istiyorum." Dedim büyük bir hevesle. O kadar uzun zaman olmuştu ki tatlarını bile unutmuşum. Yaz-kış, an farketmeksizin yiyebilirdim. Hatta Pamir'den sonra en çok sevdiğim şey dondurma olabilirdi. Göğsünde uzandığım beden kasılırken sertçe yutkunduğunu hissettim. Mırıldanırken belimdeki eli, kalçama doğru ilerledi. Pislik. Onun ne zannettiğini çok iyi biliyordum. "Dondurma mı istiyorsun sen ?" Kalçama inen eliyle hafif etimi sıkıyordu.Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Onu biraz kıvrandırmaktan zarar gelmezdi. "Hımm." Diye mırıldandım. Beni bir anda yatakta döndürerek altına aldı.Küçük bir çığlığın dudaklarım arasından çıkmasına engel olamadım.Kehribarları koyulaşmıştı.İçlerindeki o arzu dolu kıvılcımları görebiliyordum. Dudaklarıma uzanacağı zaman başımı yana çevirerek göğsüne elimi yasladım. Dudakları yanağımın üstünde durdu. Onu durdurmam gerekiyordu.Çünkü bir kere başlarsa bu yataktan kalkamazdık.Dondurma krizim tutmuşken istediği iş olamazdı.Belki daha sonra ama şimdi değil. "Pislik yapma Pamir ya ! Uzun süredir yemediğim için ateşim çıkmış gibi hissediyorum.Çikolata parçacıklı,fıstıklı ve vişneli istiyorum. Hepsini. Bütün çeşitlerinden istiyorum." İçim gide gide çeşitleri sayarken sanki gözlerimin önünde canlanıyordu yiyeceğim an.Ağzımın suyunun akıyor olmasından korkuyorum.Sessiz kaldığında yüzüne baktım. Bozulmuş bir ifadesi vardı ama bunun sahte olduğunu biliyorum. Tatlı tatlı gülümseyip yanağına uzunca dudaklarımı bastırdıktan sonra gözlerimdeki çocuksu ifadeyle hâlâ kıvılcımlar saçan kehribarlarının içine baktım. "Alacak mısın?" Yüzümü birkaç saniye inceledikten sonra içli bir nefesi ciğerlerine çekerek dudaklarıma kısa ama etkisi büyük bir öpücük bıraktı. Başını ağır ağır salladı ardından. "Peki alırım.Ama ateşini diğeri daha
AYPERİ
KÖY Ayperi annesinin sözünden çıkmayan kimsesiz bir kız. Daha gencecik yaşında annesinin elinden görmediği eziyeti zulmü görmüş herkezin 'kimsesiz Ayperi' dediği köyün onu böyle isimlendirdiği genç kızın annesi bile sesini çok nadir duyardı. Sessiz, merhametli, narin, kırılgan kızımız Ayperinin hikayesi. "Oy sayısına ve yoruma göre devam etmeyi planlıyorum eğer beğenilmez veya okunmazsa kaldırmayı düşünüyorum." # 1 - köy # 3 - kimsesiz # 1 - öksüz # 2 - ayperi
Geçmişten gelen ağır bir yük, bir sır, Bütün dinamikler değişiyor, Bilge ve Andrew'in mutlu evliliklerine binlerce insanın yapmayı istediği şeyi tek bir kadın hiçbir şey yapmadan başarıyor.
More detailsContent Guidelines