MAVİDEN KAÇIŞ

Bir kalpte asırlarca boğulacağını bile bile bazen kaçardı insan, maviden kaçış bu; ölmek ve ölmek, yaşamak ve yaşamak arasındaki zaman dilimi.

&

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Sen bir katilsin.

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Ellerine belki hiç kan bulaşmadı ama ruhun neden hep kan kokuyor?

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Silahı hiç tutmadın ve ateşlemedin; kurşun da isabet etmedi bedenime ama gözlerin...

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Gözlerin bir silah, kelimelerin de birer kurşun. Kaç kurşun yarası var inan saymadım kalbimde.

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Kaç defa beni öldürdün saymadım.

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Sahi şimdi müebbet yemen gerekmiyor muydu? Çünkü binlerce defa kurşuna boğdun kalbimi ve öldürdün ruhumu. Şuan idama çarptırılmış bir mahkum olman gerekiyordu ama sen gülüyorsun.

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Ve senin güldüğünü gördükçe benim canım daha da çok yanıyor.

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Sen gülüşü güzel, sözleri yara olan adam...

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Sen böyle güzel gülme.

&

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Anlıyormuş gibi bakacak.

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Yaralarını görüyormuş ve seni iyileştirmek istiyormuş gibi.

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Görecek de.

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Yaralarını herkes gibi görecek; en çok yara aldığın yeri, açık yaralarını, dikiş tutmayan acılarını, kabuk bağlamayan anılarını, kimsesiz gözyaşlarını, yetim gülüşlerini, çürük hayallerini, solmuş umutlarını...

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Ve gülümseyecek.

Gecelere Sığınan Gözyaşı: O güzel gülüşüyle gülecek; kanacaksın, kanayacaksın ve yanacaksın.

Gecelere Sığınan Gözyaşı: O bir deniz ve sen boğulacaksın içinde.

Gecelere Sığınan Gözyaşı: Müebbet yiyeceksin gözlerinde, ebediyen kaybolacaksın denizinde.