SİREN

"Kim yaklaşırsa bilmeden ve dinlerse sirenleri, yandı,
bir daha evinde onu ne karısı karşılar ne çocukları.
Durma orada yürü, arkadaşlarının da tıka kulaklarını,
Tatlı balmumuyla tıka ki, sirenlerin sesini duymasınlar.
İstersen dinle sen, ama bağlasınlar ayakta seni,
Hızlı geminin içinde iplerle bağlasınlar orta direğe,
Ondan sonra dinle sirenleri doya doya.
Ama dostlarına yalvarır da, dersen ki iplerimi çözün,
Bağlasınlar onlar senin bağlarını bir kat daha sıkı"

***

Duyduğu en güzel sesti. Nereden geldiğini bilmiyordu. Kaynağını deli gibi merak ediyordu.

Sağa sola bakındı, tek gördüğü uçsuz bucaksız kayalıklar ve uçurumlardı. Fırtına gitgide şiddetleniyordu. Gemiyi çarpmadan, adaya yaklaşması çok zordu. Şiddetli yağmur ve fırtına neredeyse bunu imkânsız kılıyordu. Ama o birçok imkânsızın üstesinden gelmişti ve bunu da yapacaktı. O adaya gidecekti. Her ne olursa olsun o sesin kaynağını bulacaktı.

***
[EN]

It was the most beautiful voice he had ever heard. He didn't know where he came from. He was wondering about the source like crazy.

He looked left and right, all he saw were endless cliffs and cliffs. The storm was getting worse and worse. It was very difficult for him to approach the island without crashing the ship. The heavy rain and the storm made it almost impossible. But he had overcome many impossibilities and he was going to do this too. He was going to the island. No matter what, he would find the source of that voice.