KAFESTEKİ TUTSAK

Klasik bir başlangıç yapmayacağım çünkü buna gerek yok kullandığım her kelime zaten her şeyi anlatacak.Fakat diğerlerine göre ortak bir konu var ezilmiş insanlar ve onları ezen insanlar aslında onlara insan bile denmemeli.
Kendilerini kral gibi hissederler,güç onlarda hükmetmek onlarda fakat bilmedikleri bir şey var onlar kendilerini kral gibi hissederken kalbleri küçük bir kafese tutsak olmuştu.
Can yakmayı bayılırlar,sanki bu onlara sonsuz bir zevk veriyormuş gibi ama onların hissettikleri bu sonsuz zevk hissedildiği gibi yada dile dökülen sonsuzluk değildir anlıktır.Bu anlık sonsuz zevk yavaşça kalblerini sarmaya başlar adeta bir kafes gibi kafes tamamlandığında bu kafesi açacak küçük bir anahtar deliği kalır sadece.Bu tutsak kalbi açacak anahtarda kendilerinde değildir.buna sahip olan başka birisi kafesi açıp kalblerini özgürlüğe kavuşturacak kişi zevk uğruna ezdikleri insanlardır.