Kendi Sessizliğinde Boğulmak

9 yaşım , yaşadığımı hissetdiğim ve aynı zamanda öldüğüm yaşım . Hem ilk nefes alışım, Hem de Nefesimin daha çok kesildiğini hissettiğim....... O gün hem yaşamaya başladım hem de öldüğüm . O gün tekrar gelseydi , yaşamak için ölmeyi tercih eder miydim bilmiyorum . Bildiğim tek şey bunun olması gerektiyiydi . Bildiğim tek şey o günün hayatımın ilk dönüm noktası olmasıydı . O bu dünyadan ve benim hayatımdan gitse bile bana yaşattıkları benimle kaldı. Keşke bedenimde bıraktığı izler ruhumda bıraktığı izlerden fazla olsaydı. Bedenimde bıraktığı izler yavaş yavaş geçti belki ama ruhumdaki izler benimle birlikte hep yaşamaya devam edicek. Ne kadar uzaklaşırsam uzaklaşayım , nereye gidersem gideyim peşimi bırakmayacak yaralar beni kendi sessizliğimde boğmaya devam etti.... B.