GEÇMİŞİN YÜKÜ
  • Leituras 35
  • Votos 6
  • Capítulos 1
  • Leituras 35
  • Votos 6
  • Capítulos 1
Em andamento, Primeira publicação em jul 27, 2021
2 yıl önce araştırma için gittiğim asırlık tapınağın hayatımı bu kadar etkileyeceğini bilemezdim. Ama bildiğim tek bir şey var: hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Kafamın içinde durmadan yankılanan o sesler, acılar, günahlar, hayatla ölüm, iyilikle kötülük ve en önemlisi geçmişle gelecek... Tüm bunlar oradan kurtulan tek kişi olmamın verdiği bir mucize mi ? Yoksa asla peşimi bırakmayacak olan laneti mi ? Sadece bilmek istiyorum. Hayatım bu kadar değişmişken zaman ve kader ikilisi önüme ne çıkartacak ? Yinede içimde korkuya yer yok. O kadar çok şey yaşadıktan sonra korku ile yaşamaya alıştım. Öte yandan duygular... Tüm bu olanlardan sonra onların bir önemi yok. Dipsiz bir kuyuya düşmeye devam etmek... Ve asla sonunu göremeyeceğini bilmek... Daha da dibe batacağını biliyor olmak... Beni bu kuyunun dibine atan kişiyi, katilimi çok yakından tanıyorum. O benden başkası değil. Eğer katilimi yenemezsem sürüklenmeye devam edeceğim. Ebediyen hemde...
Todos os Direitos Reservados
Inscreva-se para adicionar GEÇMİŞİN YÜKÜ à sua biblioteca e receber atualizações
ou
#61tapınak
Diretrizes de Conteúdo
Talvez você também goste
YARALASAR(Kitap Oldu), de Maral_Atmc6
55 capítulos Em andamento
"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.
Talvez você também goste
Slide 1 of 10
YARALASAR(Kitap Oldu) cover
Asena ✯{gerçek ailem}✯ cover
PROFESYONEL (Kitap olacak) cover
CANLANAN KUKLA (TAMAMLANDI) cover
TERAZİ  (Tamamlandı) cover
ÂFİTAP cover
Çılgın Saplantı cover
Mafya'ya Mahkum +18  (BxB) cover
Aşiretmiş ( Gerçek ailem) cover
MAHKUM cover

YARALASAR(Kitap Oldu)

55 capítulos Em andamento

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.