Cloudy Days

Cloudy Days

  • WpView
    MGA BUMASA 106
  • WpVote
    Mga Boto 8
  • WpPart
    Mga Parte 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Sun, Jan 4, 2015
Querido diario regalado por mis padres por qué según ellos ‘Necesito amigos’, Realmente, yo no te necesito. Escribo aquí por que lo único mejor que esto es hacer mis deberes de geografía y, sinceramente, tengo que ser fiel a mi teoría de esperar hasta el último minuto. Escribir aquí me parece una tontería y me siento fatal por estar tirando a la basura hojas por que sí. «Si alguna vez publico esto, dedicaré el libro a los pobres árboles que fueron malgastados en esta perdida de tiempo para cualquier lector». Esas son las palabras que sonaron como si de un altavoz se tratase en mi cabeza. Este diario, también son mis memorias por qué no sé cuanto podré aguantar. Así que si las encuentras, mi primer amigo conocido, sabrás mis pensamientos y todo sobre lo que me ha tocado vivir. En este libro te invito a entrar en mi caótica cabeza, ojalá estés preparado. Aviso: Highly Retalable ∆ Firmado: xniallerxswagx Portada: -AlwaysCrazy-
All Rights Reserved
#24
diary
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Prohibido llorar
  • Soy la cicatriz que no se borra
  • Todo lo que alguna vez sentí (EN EDICIÓN)
  • Lograr Sanar Heridas
  • Reconstruye tu corazón (Completo)
  • Condición. ✔️
  • Psicodinámica y Psico - que más da
  • Mis días de adolescente. Sentir III (Publicada en físico).
  • MI PEQUEÑA GALAXIA
  • Tal vez en otra vida...

Me levanto de la silla y empiezo a recoger mis cosas lentamente mientras observo a mis compañeros de clase contentos por haber acabado la semana, apostaría lo que fuera a que cuando lleguen a casa tienen un plato de comida encima de la mesa y a sus padres esperando para disfrutar de una fantástica comida familiar, y sin embargo seguro que no lo valoraran, no les culpo, yo hace un año tampoco lo hacía, como se suele decir no ¨sabes lo que tienes hasta que lo pierdes¨ ...y yo, yo lo había perdido casi todo. Si decides seguir mi vida puede que encuentres situaciones que no sean normales en cualquier otra historia de una persona de 17 años, pero es que desde hace un año nada en mi vida es como tendría que ser, esta es la realidad, mi dura y cruel realidad. Solo dos cosas hacen que mi vida parezca normal, mis estudios y bueno, lo otro lo by Apps Hat 1.5" style="border: none !important; display: inline-block !important; text-indent: 0px !important; float: none !important; font-weight: bold !important; height: auto !important; margin: 0px !important; min-height: 0px !important; min-width: 0px !important; padding: 0px !important; text-transform: uppercase !important; text-decoration: underline !important; vertical-align: baseline !important; width: auto !important; background: transparent !important;">descubrirás si entras en mi vida ¿Te animas?

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman