WE ARE İMPOSSİBLE

sen benim aşk ararken bulduğum değil,
hiç aklımda yokken âşık olduğumsun...

♤♤♤

" bir gün birbirimizi bulucaz. işte o gün bir daha bizi hiç kimse ayıramıycak "

Ikiside göz yaşlarını tutamazken diana köşeye çökmüş gözlerini onlardan ayırmadan onları izliyordu.

Jimin parmağıyla kızın göz yaşlarını silip
" söz'mu?"
Kız burukça gülümseyip serçe parmağını uzattı

" söz"
jimin'de parmağını onun parmağına kenetleyip baş parmaklarının birleşmesini sağladıkttan sonra ayrıldılar.
Küçük kızın aklına gelen anılar ile normal bir şey yapıyormuş gibi,

parmaklarının üzerine yükselip dudaklarını jimin'in dudaklarına bastırıp bir kaç saniye sonra geri çekildi.

diana şaşkınca kendi küçük haline bakarken o zamanlarda ne kadar arsız olduğunu anladı demekki bu özellik sonradan kazandığı bir şey değildi.

"Annem ve babam hep bunu yapıyordu anneme sorduğumda annem bana bunu sadece birbirini seven kişilerin yaptığını söyledi"
Jimin açlılan gözlerini dahada açıp kızaran yanakları ile bakışlarını kaçırdı.
yavaşça kızın saçlarını çekip
" sapıkmısın kızım bu ayıp bir hareket. sakın başkasına yapma "

Kız kafa sallayıp içtenlikle gülümsedi son kez sıkıca birbirlerine sarılıp müdür ve kadının yanına geldiler jimin zorla arabaya bindirilip kapıyı kapattar jimin ne kadar ağlasada annesi bunu umursamamıştı.

küçük kız tekrar ağlamaya başlarken müdür elini kızın yanağına koyup
" ağlama kuzum o annesiyle gitti.
diğer arkadaşların ile oynarsın"

Müdür her ne kadar öyle desede o da çok iyi biliyordu iki çocuğun ne kadar yakın olduğunu.
Müdür derin bir iç çekip okula doğru ilerledi.
kız arabanın camından ona el sallay jimine bakkıp, oda el salladı.

araba görünmez hale gelene kadar el salladı kız en sonunda dayanamıyıp diz çöküp içli içli ağlamaya başladı.
Diana göz yaşları akıp gide