Sudden Fall

Totoo nga talaga siguro ang kasabihang love has no gender...

Sino ba naman kase ang mag aakalang sa ganda kong 'to ay mabibighani ako sa kapwa ko dyosa,
karamihan naman sa mga kaibigan ko ay puro dalaga, pero masiyado na nga atang marami yung kaibigan ko para mapabilang ka sakanila, baka naman pwedeng more than friends naman muna.

Okay naman na ako sa friendship na meron tayo, basta ba hindi rin magiging kayo ng crush mo.

Nagseselos na rin ako, inaamin ko. Pero anong magagawa ko, siya ang nagpapatibok sa puso mo. Ayoko lang talaga na masaktan ka, masiyado kang mahalaga para durogin niya. Kaya imbes na payohan kita na lumayo, siya mismo ang bibigyan ko ng abiso, kaso lintek na unggoy yun. Tinawanan lang ang babala ko, at ang matindi pa, nagbibigay siya ng motibo sayo para lang asarin ako lalo.

Ikaw naman tong marupok at kilig na kilig sa mga bulok niyang kataga. Ayokong mahulog ka sa kanya ng tuloyan, kaya napasabak ako sa labanan ng wala sa oras. Para na kaming nasa kumpetisyon at ikaw ang gantimpalang mapapanalonan, badtrip lang talaga kapag sa kanya galing ang mga ngiti mong aking nasisilayan. Pero dahil ako ay palaban, kailangan ko siyang lampasan, ang sarap kaya sa pakiramdam na maging dahilan ng iyong katuwaan, plus points nalang siguro kapag siya yung napikon.

Hanggang sa dumating ang araw na hindi ko inaasahan, inamin mo sa akin ang iyong tunay na nararamdaman, nabalin sa akin ang iyong pagtingin. Pero imbes na matuwa, ako ay nagtaka, bakit wala akong maramdaman na ligaya? Ako ay nabahala sa aking nadarama.

Iniingatan pa din ba kita laban sa kanya o tuloyan na ba akong dapat na mangamba, kase sa sobrang pagbabantay ko nabalin na ng tuluyan ang atensyon ko sa kanya.