Love Me or Hate Me
- Reads 200
- Votes 0
- Parts 5
Ongoing
Last published Tue, Apr 7, 2015
Pero bakit ganun? Bakit kung kelan gusto na kita at gusto ko nang sabihin sayo, bigla ka namang magbibitiw nang ganung mga salita? Hindi ko maintindihan ang kaba at ang takot na nararamdaman ko ngayon.
~ Flashback ~
"Sab.." Tumingin sya sakin habang inaayos ang mga pinamili nya.
"Bakit?"
'Sige na Gavin. Tanungin mo na.'
Napalunok naman ako nang ilang beses bago muling nagsalita.
"Ah may gusto lang sana akong itanong." Humarap naman sya sakin.
"Sige ano yun?"
"Diba nung minsang mag-usap tayo hindi mo natuloy sabihin sakin kung bakit ayaw mo pang magboyfriend."
'Grabe hindi ako makapaniwalang kinakabahan ako nang ganito sa harap nya.'
"Ah yun ba?" Tumango naman ako. "Natatakot kasi ako." Walang pag-aalinlangan nyang sinabi sakin.
"Natatakot?! Saan?" Narinig ko pa syang bumuntong-hininga.
"Na baka pag may nalaman sila tungkol sakin, kamuhian lang nila ako at iwan kung kelan natutunan ko na silang mahalin."
~ End of Flashback ~
Hindi mawala sa isip ko ang mga sinabi nya. Hindi ko rin maiwasang paulit-ulit na tanungin ang sarili ko.
'Paano kung ako ang makaalam? Mamahalin ko pa ba sya o kamumuhian tulad nang sinasabi nya?'
Kaya ko nga bang tanggapin kung anuman ang katotohanang yun na maaari kong malaman tungkol sa pagkatao nya? Natatakot akong dumating ang araw na yun. Gusto ko syang mahalin pero hindi ko alam kung hanggang kelan ko ito kayang panindigan. Ayokong ako ang taong yun na tinutukoy nya. Ayokong ako ang lumayo dahil sa hindi ko sya kayang tanggapin. Pero ayoko rin namang lokohin ang sarili ko. Alam kong maaaring ako yun. Alam kong posibleng ako nga ang tinutukoy nya at natatakot ako nang sobra. Pero paano ko malalaman kung ibabaon ko na lang ang nararamdaman ko sa mga takot na bumabagabag sakin? Paano ko masasabing mahal ko nga sya kung ngayon pa lang hindi ko magawang ipaglaban ang nararamdaman ko para sa kanya?
All Rights Reserved
#2
teenmom
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Complete![Ang Nag Iisang Babae Sa Section M&M [Book 1]](https://img.wattpad.com/cover/226669142-256-k305951.jpg)
Ang Nag Iisang Babae Sa Section M&M [Book 1]
[UNEDITED] [Yes, Inspired po ito sa AMNSE] 💕 "Ginamit lang kita para makaganti sa kapatid mo'ng gago" Sa salitang binitawan niya, tuluyan ng kumawala ang mga luha ko, humakbang din ako ng dalawang beses para makalayo Lang ng kaunti sakanya, titig na titig ako sakanya, nanginginig ang kalamnan ko sa galit, samantalang kung maka tingin sakin ang gago, parang tuwang tuwa sa mga sinasabi niya, sarado'ng sarado ang mga kamao ko at handa ng makipag suntukan anumang oras.... "Got problem with that?" Bored niyang dagdag Agad akong lumapit papunta sakanya at sinuntok ng pagkalakas lakas, tumumba siya at agad akong tinignan ng masama, unti unti siyang tumayo, hindi maalis sakin ang tingin.. "B-bakit? Bakit Kai...." huminga muna ako ng malalim dahil feeling ko pag hindi ko ginawa yun mawawalan ako ng hininga dahil patuloy ako sa pag iyak "Bakit K-Kailangan Ako.. Bakit ako" tanong ko sakanya, na dahilan Para mag salubong ang kilay niyaComplete
Be Mine Forever (COMPLETE)
WARNING: This story May have mature content and some parts may not be suitable with young readers. I cannot assure you that you would not have encounter any typos and grammatical error in every chaper, so PLEASE READ AT YOUR OWN RISK. (RatedSPG18+)(Tag-Lish) PROLOGUE: Hindi ko alam Kung paano sisimulan ulit Ang buhay ko ngayon wala na Ang taong mahal ko. Paano mo nga naman kasi patatakbuhin Ang buhay mo kapag wala na 'yong taong dahilan Kung bakit mo gustong mabuhay dito sa mundo. Walang kasing SAKIT I Lost my LIFE... I lost my LOVE... I lost my EVERYTHING.... But suddenly, someone came into my life. He change my LIFE. HE MADE ALL MY PAIN INTO LOVE AGAIN. *** A/N: Enjoy reading guys! Don't forget to vote and to comment para naman May inspiration ako. Thankyouuuu! All the love <3 CLYNBLBComplete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
Tagu-taguan
"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriterComplete
Love and other words (Published By Wild Writers Society 2021)
"Speaking of takot, saan ka takot, Bobby?" usisa ni Regine. "Noong bata ako, sa aso. Kasi, nakagat ako. But eventually, nawala iyon. Sa ngayon, iba na ang kinatatakutan ko." "Ano naman ang kinatatakutan mo ngayon?" Huminga muna ng malalim ang binata. Bago siya sinulyapan ng seryoso. "Na hindi mo ako matanggap," Napamata siya rito. Nangunot ang noo niya sa labis na pagtataka dahil sa tinuran nito." B-bakit mo naman nasabi 'yan? Eh, okay ka naman para sa akin. Na sa 'yo na ang lahat ng gusto ko at hinahanap sa isang lalake. Bakit naman hindi kita matatanggap? " "You don't know me yet, Regine. You know my name but not my story," malungkot na wika nito. "Eh, 'di magkuwento ka nang tungkol sa 'yo ngayon. Makikinig ako. Teka nga, alam mo, kung 'di ka okay sa akin, 'di ako sasama sa 'yo. Kahit sabihin na bang attracted ako sa 'yo at kinikilig. Pero, wala akong makitang mali... I trust you. You're fine at mabait. Plus factor na ang pagiging irresistible mo." Iyong huli ay pabiro para 'di naman siya masyadong easy. "Baka lumaki na ang ulo ko dahil sa mga papuri mo." Bumalik na ulit ang ngiti sa mga labi nito. Masigla na ulit ang boses pero malungkot pa rin ang mga mata. "Payakap na nga lang muna," lambing niya. At ikinulong siya ni Bobby sa mga bisig nito gaya ng hiling niya. Ramdam niya ang comfort at security. Bagay na hindi niya naramdaman sa kanyang ex. "One day, I will tell you everything about me... wala akong itatago sa 'yo," malumanay na bulong nito sa kanya. Bakas sa boses nito ang pangako na gusto niyang panghawakan.Complete
Breaking Steel (FIlipino)
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
BOOK 2: When Mr. Sungit Fall COMPLETED
Paano mo haharapin ang isang taong nanakit sayo noon? Kaya mo ba siyang patawarin? Maniniwala kapa ba sa kaniya? Kaya mo bang kalimutan ang lahat ng pinagdaanan niyo? Hanggang saan ang tigas ng puso mo? Matitiis mo ba siyang pahirapan? Hanggang saan ang kaya mo para lang ipakita sa kaniya na wala na siyang halaga? Kaya mo bang makitang nagmamakaawa siya sayo para lang maniwala ka? O Maging matigas kaba kasi sobra kang nasaktan noong minahal mo pa siya. Kaya mo bang palitan siya sa puso mo? O Tatakbo ka pabalik para lang sabihin sa kaniya na mahal mo pa siya? Kaya mo bang ipaglabana ang pag-iibigan niyo? Hanggang saan ang tapang niyo para lang ipaglaban ang pag-ibig na matagal niyo ng inaasam. "Kaya Kong lokohin ang sarili ko na Hindi kita mahal pero hindi ko kayang lokohin ang puso ko na ikaw lang ang nilalaman, nasaktan kita noon pero sana inisip mo rin ako, oo nag sinungaling ako pero lahat ng iyon ay para lang sa kapakanan mo, pakinggan mo naman ang mga explanation ko kahit isang beses lang kasi ikaw at ikaw parin Hanggang ngayon, Asan na ang Ms makulit ko?" (Mr.Sungit) "Minahal kita ng sobra pero nakuha mo paring maghanap ng iba para saan pa ang explanation kung sa Simula palang malinaw pa sa sinag ng araw ang mga kasinungalingan mo, minahal kita ng tapat pero bakit Hindi parin sapat, Bakit ang sobrang Sungit mo ikaw nanga itong nag sisinungaling ikaw pa ang may ganang mag Sungit kay sarap moring halikan eh.(Ms.Makulit) Love does not begin and end the way we seem to think does. Love is a battle, love is a war, love is a growing up. Kung Mahal mo patunayan mo. Hanggang saan ang tapang nila para lang patunayan na mahal nila ang isat-isa. Kaya ba nilang suwayin ang patents Nils? Hahayaan nila ang mga ito na oangunahana ang mga decision nila. Love or Revenge?Complete
Into You BxB (COMPLETED)
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.Complete
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)
More detailsContent Guidelines