raving from the grave | basilton pitch

Baz is closed in the coffin and it doesn't seem like someone is going to get him out of it any soon. All he can do is think. Think, think, think.
Think about what he's going to do to those disgusting numpties when he finally gets out of there, even though "when" is disturbingly starting to look more like "if", think about that no one is probably looking for him right now, think about how hungry and tired he is, and think about how he could break the coffin and kill those bloody creatures, but he can't. And sometimes about how much he hates Simon Snow and his unrealistically beautiful eyes.
Actually all the time.

***

Baz jest zamknięty w trumnie i nie zapowiada się, że w najbliższym czasie ktoś go z niej wyciągnie. Jedyne, co mu pozostaje, to myśleć. Myśleć, myśleć, myśleć.
Myśleć o tym, co zrobi tym obrzydliwym bezlikom, gdy tylko się wydostanie, nawet jeśli "gdy" coraz bardziej przypomina "jeśli", myśleć o tym, że prawdopodobnie nikt go teraz nie szuka, myśleć o tym, jak głodny i zmęczony jest, i myśleć o tym, jak mógłby wydostać się z trumny i zabić te cholerne stwory, lecz nie może. A czasem też o tym, jak bardzo nienawidzi Simona Snowa oraz jego nierealnie pięknych oczu.
Właściwie bez przerwy.

***

Welcome to Baz's chaotic inner monologue. It's fanfiction, not canon!

Eng/Pl

art credit - @vkelleyart on tumbrl