Yaşamı Seyrederken

Hayatım çok sıkıcı ve yorucuydu,ta ki en yakın arkadaşım Eylül ile tanışana kadar...Eylül bana yaşamayı ve öğrenmenin güzelliğini öğretti.Onunla çok mutluydum.Hayatın tadına varıyorduk,özgürce eğlenip anı yaşıyorduk.Hayat benim için mükemmel gidiyordu.Sanki hiç mutlu olmamış gibiydim.

Siz bu duyguyu biliyor musunuz?

Ama her şeyin bir sonu vardır derler.Sanırsam doğru olmalı.Böyle olmasını biz seçmiyoruz.Aramıza girenler oldu ve bu iyi olmadı.Hemde hiç iyi olmadı.Mutlu olmayı bana öğreten kız şimdi bana neden bunu yapıyordu? Öğrenmeliydim,öğrenmeliydim hem de hemen.