Aga cinayet var !

Bok çukurunun dibindeyken kendime seslenmek istediğimde dahada aşağıya bakmam gerekiyordu sesimin ulaşması için o zaman anladım birşeyler yapmam gerektiğini , ama her zamanki gibi üşendim , bu çukurda hiç bir şey yapmam gerekmez dedim . Zaten birsürü kırık kalpli insanla doluydu burası , hepside buradan çıkmak için daha derinlerde arıyordu kendini . Yaralı parmağa işemek deyimini bilirsiniz , iyileştirirmiş falan , tüm anılarıma işemek istedim , o yüzden her gün tıka basa birayla doldurdum kendimi ama yetişemedim anılarıma . Sonra yine ağrıyla uyandım , yatağımda sevimsiz bir güne daha başlamak için kalktım dövmelerime baktım 'seviyorum merkez' ve 'aga cinayet var' yazılarına bir kez daha iç geçirdim bunlar benim için en sevdiğim dizinin replikleri değil içimdeki aşkın ve cinayetin itiraflarıydı , birilerinin fark etmesi için , yine kimse farketmedi, unutamadığım insanları bir kez daha yargılamak için yazdım onları ...Sonunda tabutumdan kalktım kahve koyup sigara yaktım bilirsiniz bu yalnızlık ritüelidir ve yalnız insanlar güçlü falan değildir siktiredin bu lafları , kahve midemi doldururken sigara içimdeki cesetleri ve ruhumu doldurdu ,uzun bi aradan sonra değerli birşeyler yaşamak için dışarı çıktım ve birkez daha anladım görünmez olduğumu , kapşonumu kapattığımda yanından geçtiğim kimse umursamadı , görmedi beni , bu koşullarda birinin beni sevmesi imkansızdı , yine bolbol küfür ettim herkese. Unutmadan söyliyim görünmezliğide ben buldum ve cinayet bendim ...Ayakta kalmak ve görünmemek için çok şey biriktirdim ben . Sonrada hep şimdi olduğu gibi en arka masaya oturup bişeyler içerken sizi izledim ,ama siz beni göremezsiniz çünkü dedimya görünmezliği buldum ben...