Story cover for Zorunlu Evlilik by tumblrduskunu
Zorunlu Evlilik
  • WpView
    LECTURAS 17,077
  • WpVote
    Votos 580
  • WpPart
    Partes 12
  • WpView
    LECTURAS 17,077
  • WpVote
    Votos 580
  • WpPart
    Partes 12
Continúa, Has publicado dic 08, 2014
Onlar aşkı bilmeyen iki genç...
Onlar siyah ve beyaz...
Onlar aşık olmamaya yemin etmiş iki duygusuz...
Karanlık beyaza aşık olabilir mi ? 
Peki beyaz karanlığın içinde kaybolmayı göze alabilecek mi ? 
Aileleri tarafından evliliğe zorlanan iki genç. 
Onlar siyahın beyazla dans edişi kadar uyumlu..
Onlar dile gelmeyen bir senfoni...
Onlar konuşulmayacak şarkıları dile getirecek kadarda cesur...
Onlar sağır birinin duymadan şarkı söylemesi kadar saçma...
Fakat onlar birbirlerinin gözlerinde boğulacak , aşkları uğruna yeminlerini yıkabilecek kadar "Aşık" iki genç...
Çünkü onlar siyah ve beyaz kadar uyumlu...
Todos los derechos reservados
Regístrate para añadir Zorunlu Evlilik a tu biblioteca y recibir actualizaciones
O
#16mantıklı
Pautas de Contenido
Quizás también te guste
Quizás también te guste
Slide 1 of 10
ZORBAMDAN HAMİLEYİM cover
Aşk Yarışı | Texting  cover
İNCİ MAVİ (Gerçek Ailem) cover
Mafyaymısmıs cover
RAPUNZEL BU DEFA KULEDEN KAÇMIYOR  cover
Sirayet|Texting cover
MANTAR TAHTA // TEXTİNG cover
MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT cover
züppe | texting cover
KIRMIZI TANGA (Texting) +18 cover

ZORBAMDAN HAMİLEYİM

50 partes Continúa

"Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"