İhaneti Gördüm

-Askeri kurgu-

Derin bir nefes alıp, önümdeki binaya baktım. Acılarım, üzüntülerim, sevinçlerim, yakarışlarım, çocukluğum... Her şeyim ama bir o kadar da hiçbir şeyim.

Hakkari Yüksekova 7. Hudut Alay komutanlığı...

Üzerimde ki ince beyaz renkte olan kazak ve deri ceket, bacaklarımı saran kargo pantolon, ayağımda postallar, ellerimde siyah eldiven ve son olarak kafam da siyah ama yağan kardan dolayı çoktan beyaza dönmüş bereyle, öküzün trene baktığı gibi karşımdaki binaya bakıyordum.

Nöbetçi askerlerde sana öyle bakıyorlar.

Ben Tomris Efsa Zorlu. Üsteğmen Tomris Efsa Zorlu. MİT' nın gözde ajanı, nam-ı diğer Anka.

Anka kuşu gibiydim. Bu binadan en son çıktığımda bitmiş, yıkılmış, küle dönmüş 13 yaşında bir kızdım. Şimdi ise anka gibi küllerimden yeniden doğmuş; güçlü, dimdik, duygusuz ve bir o kadar da eğlenceli bir kadın olarak bu binaya girecektim. Artık o 13 yaşındaki kız değildim. Ondan eser yoktu. Onu kendime sakladım. Onu içimde buzlarla kaplı bir kafese hapsetmiştim.

Geçmişime sıçmış olan herkesin ağzına sıçmak için geri geldim.