Story cover for KANLI MİMOZA by DansMonCiel
KANLI MİMOZA
  • WpView
    Leituras 845
  • WpVote
    Votos 50
  • WpPart
    Capítulos 10
  • WpView
    Leituras 845
  • WpVote
    Votos 50
  • WpPart
    Capítulos 10
Em andamento, Primeira publicação em ago 12, 2021
"Gülümsüyorsun. Gülümsüyorsun ama ellerin kanlı. Aynadaki yansıman ne zamandan beri senden farklı?"

Gaspelya. Marinler Lisesi. Bir kaç genç ve iki asker. Kiraz ya da Yade. Karakterin senin kim olduğunu yansıtmıyor. Sen artık kaybolmuş da değilsin. Sen o kadar kendindesin ki zihnin sana oyun oynuyor. Çocukluğunu dahi öldürüyorsun. Onun topladığı çiçekleri üstünden geçerek eziyorsun. Mimozalar. Mezarında en çok onlardan var.

*

Kiraz Mercan, Gaspelya adlı bir şehirde yaşayan, ailesini bir kazada kaybetmiş, hafıza kaybına sahip ve geçmişi yüzünden kimlik bozukluğu ile savaşıp yetimhanede büyüyen genç bir kızdır. Hayatın ona en büyük hediyesi yetimhanede ve Marinler Lisesinde tanıştığı arkadaşlarıdır. Normal bir lise hayatı sürerken arkadaşlarıyla Gaspelya'nın gizemleri önlerine çıkmıştır ve normal bir okul olmayan Marinler Lisesi'ni askeri akademide okuyan iki asker incelemeye başlar ve bu gizli görevde Kiraz'ı ve Kiraz'a şekerler gönderen katili fark ederler.  

Işıkların hakim olduğu Gaspelya, iki asker olan Akın ve Ahu'nun da sayesinde ortaya çıkan karanlığıyla tüm çocukların üstüne kara bir bulut gibi saracaktır. Şehrin en bilinen kimyacısı olan Senem Marinler'in oyunları da birer birer ortaya çıkar ve artık Gaspelya'dan kaçış yoktur.
Todos os Direitos Reservados
Inscreva-se para adicionar KANLI MİMOZA à sua biblioteca e receber atualizações
ou
#164ask
Diretrizes de Conteúdo
Talvez você também goste
Çiçekçi (Tefeci Kurgusu), de irmmmaaakk
46 capítulos Em andamento
Genç kız annesini ve babasını kaybettikten sonra onlardan kalan çiçekçi dükkânını işletmeye başlar. Bir gün müşterilerinin fazla olması yüzünden dükkânı geç kapatır. Yolda ilerlerken eve daha erken gitmek istediği için kısa yolu tercih eder. Ve orada iki adamın, yan komşusu olan adamı kaçırmaya çalıştıklarını görür. Nereden bilebilirdi ki sırf bu yüzden tüm dünyasının değişeceğini? ... Daha fazla bazı şeyleri incelemeden masanın arkasında duran adama döndüm. odanın yarısı camdan oluşuyordu ve o da elindeki viski bardağıyla sırtı bize dönük camın ardındakileri izliyordu. Baya haybetli duruyordu. Sırtı oldukça genişti. Bir an, çok kısa bir an o sırtı çıplak bir şekilde hayal ettim ve ettiğim gibide aklımdan attım bu düşünceyi. Beni bu düşüncelerden koparan Hakan oldu. "Kuzgun, sana bir misafir getirdim." "Volkan iti mi?" diyen kalın sesle nefesimi götümden aldım çok kısa bir an. "Hayır. Onun mekanında misafir ettiği bir çocuk." dedi Hakan. Şu iki günde herkes için çocuk olup çıkmıştım. Bu kadar mı küçük duruyordum sahi? Adam, yani Kuzgun ağır ağır arkasını dönünce tükürüğüm boğazımda kaldı. Hiçte nazik olmayacak şekilde öksürürken utançtan yüzlerine bakamayıp arkamı döndüm. Avucumu dudaklarıma bastırıp öksürüğümü durdurmaya çalıştım ama inatmış gibi durmadı. Panikle kalbime vurdum durması için. Öksürüğümle kalbimin ne alakası olduğunu sormayın, bende bilmiyorum. Hakan yine hızır gibi yetişti. Bana dönerek eliyle sırtıma vurdu. Ama nasıl vurma. Öksürüğüm durdu ama sırtımın acısı daha çok yaktı canımı. Dudaklarımı bir birine bastırdım inlememek için. Ama öksürüğüm durmasına rağmen hala inatla bir kez daha vurunca kafamı çevirip ters bir bakış attım. Sessiz olmaya çalışarak "Ne yaptığını sanıyorsun sen?! Sırtım yerinden çıktı! O nasıl vurma
YARALASAR(Kitap Oldu), de Maral_Atmc6
56 capítulos Em andamento
"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.
Talvez você também goste
Slide 1 of 10
Kayıp hikaye ( Dönüş) cover
Çiçekçi (Tefeci Kurgusu) cover
5. seviye cover
Zorbanın Bedeninde cover
Kar çiçeği cover
KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ cover
Yekpare cover
YARALASAR(Kitap Oldu) cover
ÂFİTAP cover
Cansız Manken (+18) cover

Kayıp hikaye ( Dönüş)

19 capítulos Em andamento

Hiç kapanmamış bir dosya gibiydi Sinem'in geçmişi. Üzeri tozlanmış, adı anılmayan, ama hep orada bir yerlerde duran... O gece acil servise giren yaralıyla birlikte, yıllar önce saklanan her şey bir anda yeniden can buldu. Bir isim... Bir bakış... Ve susturulmuş bir hikâyenin yeniden başlaması. Doğukan, geçmişi sırlarla örülü bir adam. Sessiz, kararlı, tehlikeli. Ateş... Sinem'in çocukluğundan kalan tek iz. Ve Sinem... Yaraları saran ama kendi içindeki yaraya yıllardır dokunmayan bir kadın. Kaybedilen hayatlar, örtbas edilen suçlar, gömülen anılar... Birlikte çözülen bir bilmece değil bu, parça parça açılan bir geçmiş. Her adımda biraz daha yaklaşan tehlike. Her göz temasında biraz daha derinleşen hikâye. Bu bir hesaplaşma. Ve bazı gerçekler, sustukça daha da acıtır.