Biyolojik Aile

Her santimetrekaresine benliğimden bir parça bıraktığım topraklardan siliniyorum. Giderek uzaklaşıyorum kendimden. Karanlığın içinde yardım isteyen tarafım gün geçtikçe küçülüyor, yok oluyorum. Anılarım benden uzaklaşırken sadece bambaşka biriymişçesine izlemek geliyor elimden. Tuğladan duvarlarımdaki çizgi film karakterleri yok olmuş yerlerini küfür dolu grafitiler almış. Gizli cennetim yabani otlarla dolmuş, benden geriye sadece silikleşen hatıralar ve her saniye daha da somutlaşan nefret kalmış.Siliniyorum. Her daim neşeli olan ben artık mutluluğu unuttum. Sadece nefreti ve öfkeyi hissedebiliyorum. Canım yanmasın diye sömürdüğüm duygular sömürüyor beni. Artık kimseyi sevemiyorum. Ben kokan sahiller beni unutmaya başlamış. Çığlıklarına nice mısralar döktüğüm martılar bambaşka kalplere göç etmiş. Silinmişim bu sokaklardan. Haykırarak şarkı söyleyip deli damgası yediğim kaldırımlardan silinmişim. Birbirine kattığım dükkanlardan silinmişim. Ne zaman bir derdim olsa sığındığın zeytinlikten silinmişim. Oysa ben hala boş koridorlarda yankılanan çığlıklarımı duyuyorum. Özlemle dolu yüreğimin sesi sadece son tesellim olan vicdanımdan destek alıyor. Unutulmak yormuş kalbimi. Sadece buruk bir tebessüm kaldı kahkahalarımın ardında. Gerçek duygularımın son bir güçle dudaklarıma ulaşmasının eseri…

Hayatının ona ait olmadığını öğrendiğinde aniden kendini bambaşka bir dünyada bulmuş olan 16 yaşındaki Duru,
Ailesi ile her şeyden habersiz mükemmel sayılabilecek bir yaşam sürerken aniden aralarına katılan yepyeni birinin dünyasına adım attığında ne kadar afallayacağından habersiz olan 15 yaşındaki Eva,

Bambaşka dünyalara ait iki kız kardeş. Yıllar sonra bir araya geldiklerinde ikisinin de farkında olmadıkları yönlerinin keşfedecekleri kimin aklına gelirdi?