Czerwone oczy

Trwa korekta.

Tom szósty Serii Krwi.

***

Czerwone od płaczu oczy nie były dla niego nowym widokiem. Można wręcz powiedzieć, że widywał je już miliony razy, gdy musiał powiadomić rodzinę o śmierci, gdy patrzył w swoje lustrzane odbicie, gdy widział najbliższe jego sercu osoby w najgorszych momentach ich życia. Czerwone od płaczu oczy nie były dla Sebastiana niczym niezwykłym.

Do czasu. Do czasu, aż nie spojrzał jeszcze raz w zamglone bólem tęczówki, do czasu aż nie dostrzegł w nich bólu, strachu, cholernej bezsilności, niemego błagania o pomoc. Do czasu, aż życie nie zawaliło mu się ponownie na głowę.

A teraz? Teraz znów musi wstać i iść, po raz kolejny stawić czoła życiu, swoim własnym problemom, złu. Teraz nie może już obejrzeć się za siebie, nie może dać się zgnieść przeszłości, nie może odpuścić walki. Jeszcze nie teraz.

Zagląda w czerwone, zapłakane oczy.

Bije z nich najczystsze przerażenie i ból, którego nigdy nie był gotowy tam zobaczyć.

***

Wszelkie podobieństwo do osób i zdarzeń jest przypadkowe.

***

® Wszelkie prawa zastrzeżone

Zastrzegam wszelkie prawa do tej opowieści i jej postaci, a każda próba plagiatu lub jakiegokolwiek naruszenia praw autorskich będzie zgłaszana.

Opowiadanie oznaczone jako dla dorosłych ze względu na treści i sceny kontrowersyjne, nieodpowiednie dla osób poniżej siedemnastego roku życia. Będą pojawiać się brutalne opisy zwłok, wulgaryzmy, akty przemocy psychicznej, fizycznej i na tle seksualnym.

© _changedname_ 2021