Bad habits

Η Έλλη, έμαθε από νωρίς να τιμωρεί τον εαυτό της, αφού πρώτα το έκανε η οικογένεια της. Κουβαλάει την απώλεια, την ντροπή, την μοναξιά σαν δεύτερο δέρμα πάνω της.

Είναι γεμάτη ρωγμές που δεν μπορεί να επιδιορθώσει.

Πίνει, χάνεται, μπλέκεται ενώ το μυαλό της δεν της χαρίζεται ποτέ.

Από τα παιδικά της χρόνια μέχρι και τα εργαστήρια, από τα σχολικά πάρτυ μέχρι τα πανεπιστημιακά συνέδρια, παλεύει σε έναν κόσμο που την υποτιμά, ερωτεύεται σιωπηλά, δρα παρορμητικά, πέφτει και σηκώνεται ξανά, προσπαθώντας τελικά να καταλάβει αν αξίζει να σωθεί.

...

«Τα κοράκια είναι πιστά, και δεν ξεχνούν ποτέ πρόσωπα.

Μην ξεχνάς ποτέ να ανταποδώσεις μια χάρη.» Της χάιδεψε τα μαλλιά και γύρισε τη σελίδα του παιδικού βιβλίου.

«Η λεοπάρδαλη γίνεται πιο επιθετική, όταν είναι τραυματισμένη.

Μην αφήσεις ποτέ κανέναν να εκμεταλλευτεί την αδυναμία σου.»
Ήπιε λίγο ουίσκι και άφησε το ποτήρι δίπλα στο τζάκι.

«Οι κροκόδειλοι, είναι οξύθυμοι.» Πήρε μια γκριμάτσα τρομακτική και η μικρή γέλασε. «Επιτίθενται, ακόμα και απρόκλητα.

Μη δίνεις σημασία στους ανθρώπους που ζηλεύουν την επιτυχία σου.»