Be With You
- Reads 69
- Votes 6
- Parts 4
Tagscecilib
Isang lalaking di makalimot at makaalis sa nakaraan
Isang lalaking malaki ang bilib sa sarili
Isang lalaking pilit pinapatibay at paulit-ulit na binubuo ang sarili
At..
Isang lalaking hindi na naniniwala sa pag-ibig
***
They were like that before.. until this four girls enter the campus.
But they were not just an ordinary girl because they came from a very respectfull and very powerful family that is known in the whole world... decided to disguise.
To disguise as an ordinary girls which is there dream..
A
A big question is.. is their dream would be an fairytale or an nightmare?
***
"Gago ang ganda ng pagpapakilala sa atin"
"Oo nga e"
"Manahimik nga kayo.. para kayong mga tanga"
"Tss"
***
"Ano boi? Move on move on din pag may time. Be like me.. always happy"
"Shut up.. and don't say that. Alam kong baliw na baliw ka don sa Model na yun. And I don't want to be like you.. your too obsess on her, and I don't want that"
*Laughs*
"Gayahin mo kaya ako Dre.. laging binubuo ang sarili haha"
"Pesteng love yan.. bakit ba kasi may ganyan? E wala namang ibang dulot yan kundi sakit"
***
"Teka.. pakilala ko muna sarili ko" *clear throat* "Aiden Min nga pala.. ang pinaka matangkad"
"Gago.. sige lang Aiden mangarap ka.. libre naman yun" *laughs* "by the way Ylanah Levynh nga pala ang pinaka matalino"
"Ewan ko sa inyo" *sigh* "Phoebe Zien nga pala.. and fyi.. Hindi po matangkad yang Aiden na yan"
"Yushiba Alice Merio.. that's my name" *cold voice*
"Mga tarantado.. sana hinayaan niyo nalang akong mangarap e no!?.. note the sarcasms please"
*Laughs*
***
Be with you
By: -JDSC-
×♥×
Genre: romance, action, comedy, teen fiction
All Rights Reserved
#5
cecilib
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
![Told You, It's Us [COMPLETE]](https://img.wattpad.com/cover/325808135-256-k827922.jpg)
Told You, It's Us [COMPLETE]
After months apart since graduation, Zekei and Ellejei reunite. He carries hope, she carries doubts-but together, they chase the moments they once thought were lost. As days blur into nights, they hold on to borrowed time, not knowing how fleeting it truly is. ｡ﾟ•┈꒰ა ♡ ໒꒱┈• ｡ﾟ Highest Rankings #1 - pinoy fiction #1 - tagalog fiction #1 - borrowed time #1 - relatable romance #1 - bitter sweet romance #1 - almost lovers #1 - reunion romance #1 - fleeting moments "Tayo 'yan." Ang palaging sinasabi sa'kin ni Zekei. Ayokong maniwala. Una sa lahat, ang corny. Sunod, manghuhula ba siya? Third, toothbrush muna. Fourth, wala lang. Ayoko lang talaga sigurong tingnan ang hinaharap na siya ang kasama kong abutan ng hamog sa daan habang nakatambay, o di kaya ay kumain ng pastang hindi ako ang nagluto. Ayokong matulad kami sa mga RomCom-na eepal pa ako sa kasal nila ng dapat sana ay magiging asawa niya dahil 'yon ang dumating noong mga panahong wala ako at nasa kasalukuyan siya ng pagmmove on. Ayoko rin naman 'yung mga fiction na magkakaroon siya ng superpowers at tutubuan ng buntot at mahabang tenga, tapos ililigtas niya ako mula sa malaking halimaw na sa dami ng tao sa lugar namin, ako pa talagang sira na ang atay kaiinom ng alak ang pinuntirya. At mas lalong ayoko ng thriller, tipong may kapatid pala ako at lumaki siya sa ibang bansa-uuwi siya ng Pilipinas para ipamukha sa'kin na kahit hindi niya mabigkas nang tuwid ang salitang 'nakakapagpabagabag' ay mas matalino pa'rin siya dahil ingles ang pangunahin niyang lenggwahe, nasaan si Zekei do'n? Nasa bahay ng kapatid ko, kasi kapatid din pala niya 'yon at iisa ang tatay namin. Kainis. Basta. Ayoko ng kahit ano sa mga 'yan.Complete
THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY
"THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY" Sa isang kilalang unibersidad na matagal nang naitatag, may isang lugar na bihirang napapansin-ang ikalawang palapag ng pinakamatandang gusali sa campus. Sa araw, isa lamang itong tahimik at lumaing bahagi ng paaralan, pero sa gabi... ibang kwento na ang umiiral. Matagal nang usap-usapan ng mga estudyante at guro ang mga kababalaghang nangyayari roon. May mga nawawalang tunog ng yapak kahit walang taong naroon, mga bintanang biglang bumubukas kahit walang hangin, at mga ilaw na nagkikislapan kahit patay na ang kuryente. Ngunit ang mas nakakakilabot-may mga estudyanteng umakyat doon at hindi na muling nakita. Ang iba nama'y bumaba na may basang-uniform kahit walang ulan, namumutla, at tulala-parang may nakita silang hindi kayang ipaliwanag. Pinagbabawal na ang pag-akyat sa ikalawang palapag, ngunit sa bawat henerasyon, may mga matitigas ang ulo-o sadyang curious-na sumusubok tuklasin ang misteryo. Ang hindi nila alam, ang lugar na iyon ay hindi basta lumang silid... ito ay isang bitag. Isang lugar kung saan naiipon ang matinding emosyon ng mga kaluluwang hindi matahimik-mga nawalan ng buhay, ng pag-asa, at ng pangarap sa mismong pader ng unibersidad na ito. At ngayong muli, isang bagong grupo ng estudyante ang napapadpad malapit sa katotohanan. Sa paglalakad nila papunta sa ikalawang palapag, mararamdaman nila ang malamig na hangin, ang biglang pagbagsak ng katahimikan, at ang mga matang hindi nila nakikita-pero ramdam na ramdam. Ito ang kwento ng mga lihim na hindi kayang tuldukan, ng katotohanang gustong itago, at ng isang lugar na dapat sana'y iniwan na sa lumipas na panahon. Ito ang The Story of the Second Floor of the University.
The Secret Island
"Hinding-hindi ka makakalabas sa islang ito," nakangising sambit ni Kallias habang dahan-dahang humahakbang palapit sa akin. "Anong ibig mong sabihin? Please lang, huwag kang lumapit!" nangangatog kong sagot. Ramdam ko ang matinding takot, lalo na't sinabayan pa ito ng malamig na simoy ng hangin. Malakas ang kabog ng aking dibdib habang paatras akong lumalayo, hanggang sa mapagtanto kong wala na pala akong matatakbuhan. "Simple lang naman ang request ko Arren. Kung papayag ka sa kasal na ino-offer ko, malaya kang makakapasok at makakalabas sa isla namin. You'll get all the privileges bilang asawa ko," nakangiti at tila kumpiyansa pa niyang wika. Proud pa talaga siya sa sinasabi niya, samantalang ako'y nangingilabot sa kakaisip kung paano makakatakas mula sa lalaking ito. Hindi ko inakala na ang planado kong pagbisita sa matagal ko nang kaibigan na si Namya ay hahantong sa ganitong sitwasyon. Akala ko, isa lamang itong simpleng bakasyon. Pero ngayon, pinagsisisihan ko na kung bakit ko pa naisipan ang bakasyon era goal na ito. Uuwi pa ata akong isang bangkay. Pero kahit bangkay ko siguro, hindi na makakauwi. Dahil sa islang ito, walang nakakalabas kapag natuklasan mo ang kanilang tinatagong sikreto.
📖 BOOK 5: RAYS OF HOPE ✨🌻
Si Hoseok, ang tinaguriang "sunshine" ng BTS, ay laging nakikita ng mundo bilang masayahin, puno ng sigla, at liwanag. Ngunit sa likod ng matamis na ngiti ay may mga bigat na hindi madaling dalhin-pressure bilang idol, pagod na hindi maipakita, at takot na baka isang araw ay mawala ang kanyang kislap. Dumating si Mia, isang simpleng street photographer na may kakaibang mata para sa ganda ng mundo. Para sa kanya, hindi kailangan ng ilaw o engrandeng eksena para makita ang totoong emosyon-dahil sa isang simpleng kuha, nahuhuli niya ang raw beauty of life. Mula sa mga simpleng lakad sa café na puno ng sunflowers hanggang sa mga mahahalagang alaala sa ilalim ng mga bituin, natutunan nilang hindi lang litrato ang nakakakulong ng isang sandali-pati puso ay kayang mag-ingat ng mga alaala ng saya, sakit, at pagmamahal. Ngunit nang kumalat ang litrato nila online, si Mia ay naging biktima ng matinding batikos, at kinailangan nilang harapin ang unos nang magkasama. 👉 "Please don't misunderstand. She's someone precious to me." - Hoseok Sa kabila ng luha at pagsubok, pinili nilang ipaglaban ang isa't isa. At sa huli, sa gitna ng isang engrandeng concert, lumabas ang mga kuha ni Mia-hindi ng isang idol o superstar, kundi ng isang simpleng taong masaya, totoo, at puno ng pag-asa. 🌻✨ Rays of Hope ay isang kwento ng pag-ibig at pag-asa-na nagtuturo na ang tunay na liwanag ay hindi lamang matatagpuan sa spotlight, kundi sa taong handang manatili at magmahal sa kabila ng lahat.Complete
La Abuela
"Stassy don't leave me!" "no!! ahh i won't leave you don't worry" niyakap niya ako habang umiiyak ng biglang sumigaw si Francine. Agad na tumakbo si Stassy papunta kay Francine. "saglit lang Vanessa ah." tinanguan ko lang si Stassy ayokona kasing lumabas natatakot na ako, pero sa kasamaang palad.. "hi vanessa, Do you want to be with me again but not in a dream?" humalakhak ito ng tawa. "you? no!! please leave me alone! no!" gusto kung tumakbo pero di ko magalaw ang mga paa ko. "I've been missing you mahal ko" tawa nitong sambit, naglakas loob akong sigawan siya at sinabi ang mga huling katagang masasabi ko dahil alam kung katapusan kona din ito. "sige!! patayin mo nalang ako total wala na rin lang naman akong magagawa! kahit na anong gawin ko mamamatay rin lang naman ako!" pagtatapang kung sambit, naramdaman kung napangiti ito ng marahan at sinabing papatayin niya talaga ako, ng biglang pumasok sina Kennedy. "wtf! a old person?" tumawa si Kennedy "ito ba? (sabay turo sa tao) ito bang kinatatakutan mo? isang matanda? wala ng magagawa sayo yan Vanessa dahil uugod ugod na yan!" "Kennedy shut up! hindi natin siya kilala." dahil sa takot nasabi ko yun, alam ko rin naman kasing mamamatay na kami. Magsasalita na sana si Kennedy ng biglang... a knife hit Kennedy's throat to make he's alive lose. Wala na si Kennedy, Nilapitan ito ng matanda at agad na binunot ang kutsilyo sa lalamunan ni Kennedy napasigaw nalang ako sa takot, pero di ko alam na para bang sigaw ako ng sigaw, peeo walang boses na lumalabasa na bibig ko. "at ikaw naman mahal ko" sambit ng matanda. bigla niya akong sinaksak, sinubukan ko pag makatakas, pero heto ako nakadapat gustong makalabas ng kwarto, wala paring boses na lumalabas sa bibig ko, ng bigla niyang hinila ang paa ko pabalik sa loob ng kwarto, iniharap niya ako sakanya at tinadtad ng saksak, ang sakit, pero ito na siguro ang katapusan ko, bago ako nawalan ng malay tinanggal niya ang suot niya. "ikaw?"...Complete
District Series: District 1
"Ayoko na dito ate gusto ko na umalis" naiiyak na sabi ng isang batang babae "Ako din naman gusto ko na umalis kaso wala tayong laban sa kanila, pag nanlaban tayo papatayin nila tayo" natatakot na saad ng nakakatanda niyang kapatid "Hindi naman kasi tayo dapat nandito eih, niloko nila tayo! Inulan nila tayo ng mga pangako nila para sumama tayo sakanila. Ang sasama nila lalo na yung Logan na yun! Wala siyang puso! baliw na siya" hagulgol nito "May naisip ako" biglang salita ng kapatid niya "Ano yun?" sinenyasan niya itong lumapit na agad din naman niya sinunod. Nang makalapit na ito saka ito may binulong. "G64 your next" tawag sa nakakatanda niyang kapatid "Isasama ko kapatid ko" matapang nitong saad "I'm sorry G64, pero ikaw lang ang pinapatawag hindi mo pwede isama si G65" malumanay na pakikipag usap sa kanila "No! isasama ko siya kailangan din namin kausapin si Logan" mula sa pwesto nila narinig nila pag buntong hininga nito "If this about escaping I'm telling you, you're just wasting your time" "No! we will not run away, the truth is... We will propose something to Logan" pag kasabi nito napansin nila na humawak ito sa tenga niya at mistulang nakikinig ng mabuti "Okay follow me and no funny business. You know what will happen" agad din naman silang tumango. "Sir they are here" "Let them in" pag kapasok nilang dalawa sa opisina nito agad silang iniwan tatlo "So what about the proposal?" nakangisi nitong saad na para bang may magandang mangyayare "We knew you Logan, you're a man who always looking for entertainment" seryoso nitong pakikipag usap "I'll take that as a compliment" pang aasar nito pero hindi nag patinag ang nakatatanda nitong kapatid. "We will give you the entertainment you want" "And?" "You will grant our freedom" "Deal!" sabay ngisi ng malapad. "Keep your promise" "I always keep promises when it comes to something related to entertainment baby"Complete
The Mysterious Secret of St. Madrigal University
St. Madrigal University. Isang sikat na unibersidad na hindi mo aakalaing may misteryosong sikreto. Sa ganda nito hindi mo lubos aakalaing may isang sikretong bumabalot rito na dadalin mo hanggang kamatayan, isang sikretong mahirap takasan at limutin. Paano mo nga naman lilimutin ang isang lihim na kayang baguhin ang buong buhay mo. Handa ka na bang tuklasin ang sikreto ng eskwelahang ito? PROLOGUE... "Nalilito na ko!! Gusto ko ng isang matinong sagot .. s-sino ba talaga?! sino ba talaga ang killer???" Sabi niya habang maluha-luhang nakasalampak sa sahig. Tinignan lang sya ng kausap na may seryosong muka at nag salita ito. "Gusto mong malinawan? Sige." Sagot naman nito. Unti-unti itong lumapit sa kanya at may inilagay ito sa kanyang kamay. "Panuorin mo yan kung gusto mo nang malaman ang lahat. Siguraduhin mo lang na talagang handa ka na." Sabi nito bago tuluyang umalis at iwanan sya. Tiningnan niya ang hawak na video camera na may nalilitong muka. Hindi lahat ng katiwa-tiwala ay maari mong pagkatiwalaan. Hindi lahat ng taong mukang inosente ay walang sala. Hindi lahat ng taong nakakasama mo ay kilala mo na. Mag-ingat ka, dahil hindi lahat sila pwedeng pwede mong asahan. Maging ang sarili ay mahirap masabing lubos mong kilala.Complete
THE BOY IN BLACK HOODIE
The Boy in Black Hoodie Sa isang ordinaryong campus kung saan araw-araw ay paulit-ulit na gulo, ingay, at klase, hindi ko akalaing may isang taong darating na sisira sa normal kong mundo. Isang umaga, nakita ko siya- nakasuot ng makapal na black hoodie, nakayuko habang naglalakad, parang ayaw na ayaw makihalubilo sa kahit sino. Tahimik lang siya, pero ramdam mo ang bigat ng presensya niya. 'Yung tipong isang tingin mo pa lang, alam mong may mga bagay siyang pinipiling itago kaysa ipaliwanag. Wala siyang pakialam sa mga tao. Wala siyang balak makipagkaibigan. At wala siyang kahit anong emosyon sa mukha. Pero bakit sa tuwing dumadaan siya... parang lumiliit ang mundo ko? Transfer student daw siya. Hindi raw siya tumatagal sa isang school. At sa likod ng hoodie niyang hindi niya tinatanggal, maraming tsismis ang kumakalat-may sinaktan daw siya, may tinakbuhan, may nangyari raw sa dati niyang paaralan na ayaw pag-usapan. Pero lahat ng tao natatakot... ako lang ang hindi. Dahil sa hindi ko maintindihan na dahilan, mas lalo akong naa-attract sa katahimikan niya. Sa mga mata niyang parang laging malungkot. Sa paraan niyang pag-iwas na para bang may pinoprotektahan. Hanggang sa isang araw, nalaman ko ang malaking sikreto niya- isang sikreto na hindi lang kayang sirain ang reputasyon niya... kundi pati na rin ang puso ko. At simula noon, hindi ko na alam kung dapat ba akong umatras... o lalo pang lumapit sa boy in black hoodie na unti-unting nagiging sentro ng mundo ko.Complete
After months apart since graduation, Zekei and Ellejei reunite. He carries hope, she carries doubts-but together, they chase the moments they once thought were lost. As days blur into nights, they hold on to borrowed time, not knowing how fleeting it truly is. ｡ﾟ•┈꒰ა ♡ ໒꒱┈• ｡ﾟ Highest Rankings #1 - pinoy fiction #1 - tagalog fiction #1 - borrowed time #1 - relatable romance #1 - bitter sweet romance #1 - almost lovers #1 - reunion romance #1 - fleeting moments "Tayo 'yan." Ang palaging sinasabi sa'kin ni Zekei. Ayokong maniwala. Una sa lahat, ang corny. Sunod, manghuhula ba siya? Third, toothbrush muna. Fourth, wala lang. Ayoko lang talaga sigurong tingnan ang hinaharap na siya ang kasama kong abutan ng hamog sa daan habang nakatambay, o di kaya ay kumain ng pastang hindi ako ang nagluto. Ayokong matulad kami sa mga RomCom-na eepal pa ako sa kasal nila ng dapat sana ay magiging asawa niya dahil 'yon ang dumating noong mga panahong wala ako at nasa kasalukuyan siya ng pagmmove on. Ayoko rin naman 'yung mga fiction na magkakaroon siya ng superpowers at tutubuan ng buntot at mahabang tenga, tapos ililigtas niya ako mula sa malaking halimaw na sa dami ng tao sa lugar namin, ako pa talagang sira na ang atay kaiinom ng alak ang pinuntirya. At mas lalong ayoko ng thriller, tipong may kapatid pala ako at lumaki siya sa ibang bansa-uuwi siya ng Pilipinas para ipamukha sa'kin na kahit hindi niya mabigkas nang tuwid ang salitang 'nakakapagpabagabag' ay mas matalino pa'rin siya dahil ingles ang pangunahin niyang lenggwahe, nasaan si Zekei do'n? Nasa bahay ng kapatid ko, kasi kapatid din pala niya 'yon at iisa ang tatay namin. Kainis. Basta. Ayoko ng kahit ano sa mga 'yan.
More detailsContent Guidelines