Be With You - JenDSC - Wattpad

Story cover for Be With You by -JDSC-

Be With You

Reads 66
Votes 6
Parts 4
Time 3h 1m

Reads 66
Votes 6
Parts 4
Time 3h 1m

Isang lalaking di makalimot at makaalis sa nakaraan

Isang lalaking malaki ang bilib sa sarili

Isang lalaking pilit pinapatibay at paulit-ulit na binubuo ang sarili

At..

Isang lalaking hindi na naniniwala sa pag-ibig

***

They were like that before.. until this four girls enter the campus.

But they were not just an ordinary girl because they came from a very respectfull and very powerful family that is known in the whole world... decided to disguise.

To disguise as an ordinary girls which is there dream..
A

A big question is.. is their dream would be an fairytale or an nightmare?

***
"Gago ang ganda ng pagpapakilala sa atin"

"Oo nga e" 

"Manahimik nga kayo.. para kayong mga tanga"

"Tss"

***

"Ano boi? Move on move on din pag may time. Be like me.. always happy"

"Shut up.. and don't say that. Alam kong baliw na baliw ka don sa Model na yun. And I don't want to be like you.. your too obsess on her, and I don't want that"

*Laughs*

"Gayahin mo kaya ako Dre.. laging binubuo ang sarili haha"

"Pesteng love yan.. bakit ba kasi may ganyan? E wala namang ibang dulot yan kundi sakit"

***

"Teka.. pakilala ko muna sarili ko" *clear throat* "Aiden Min nga pala.. ang pinaka matangkad"

"Gago.. sige lang Aiden mangarap ka.. libre naman yun" *laughs* "by the way Ylanah Levynh nga pala ang pinaka matalino"

"Ewan ko sa inyo" *sigh* "Phoebe Zien nga pala..  and fyi.. Hindi po matangkad yang Aiden na yan"

"Yushiba Alice Merio.. that's my name" *cold voice*

"Mga tarantado.. sana hinayaan niyo nalang akong mangarap e no!?.. note the sarcasms please"

*Laughs*

***

Be with you
By: -JDSC-

×♥×

Genre: romance, action, comedy, teen fictionAll Rights Reserved

Table of contents

4 parts

Sign up to add Be With You to your library and receive updates

or

Content Guidelines

You may also like

The Mysterious Secret of St. Madrigal University by Aririkakiiii

St. Madrigal University. Isang sikat na unibersidad na hindi mo aakalaing may misteryosong sikreto. Sa ganda nito hindi mo lubos aakalaing may isang sikretong bumabalot rito na dadalin mo hanggang kamatayan, isang sikretong mahirap takasan at limutin. Paano mo nga naman lilimutin ang isang lihim na kayang baguhin ang buong buhay mo. Handa ka na bang tuklasin ang sikreto ng eskwelahang ito? PROLOGUE... "Nalilito na ko!! Gusto ko ng isang matinong sagot .. s-sino ba talaga?! sino ba talaga ang killer???" Sabi niya habang maluha-luhang nakasalampak sa sahig. Tinignan lang sya ng kausap na may seryosong muka at nag salita ito. "Gusto mong malinawan? Sige." Sagot naman nito. Unti-unti itong lumapit sa kanya at may inilagay ito sa kanyang kamay. "Panuorin mo yan kung gusto mo nang malaman ang lahat. Siguraduhin mo lang na talagang handa ka na." Sabi nito bago tuluyang umalis at iwanan sya. Tiningnan niya ang hawak na video camera na may nalilitong muka. Hindi lahat ng katiwa-tiwala ay maari mong pagkatiwalaan. Hindi lahat ng taong mukang inosente ay walang sala. Hindi lahat ng taong nakakasama mo ay kilala mo na. Mag-ingat ka, dahil hindi lahat sila pwedeng pwede mong asahan. Maging ang sarili ay mahirap masabing lubos mong kilala.

THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY by Aicamanunulat

"THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY" Sa isang kilalang unibersidad na matagal nang naitatag, may isang lugar na bihirang napapansin-ang ikalawang palapag ng pinakamatandang gusali sa campus. Sa araw, isa lamang itong tahimik at lumaing bahagi ng paaralan, pero sa gabi... ibang kwento na ang umiiral. Matagal nang usap-usapan ng mga estudyante at guro ang mga kababalaghang nangyayari roon. May mga nawawalang tunog ng yapak kahit walang taong naroon, mga bintanang biglang bumubukas kahit walang hangin, at mga ilaw na nagkikislapan kahit patay na ang kuryente. Ngunit ang mas nakakakilabot-may mga estudyanteng umakyat doon at hindi na muling nakita. Ang iba nama'y bumaba na may basang-uniform kahit walang ulan, namumutla, at tulala-parang may nakita silang hindi kayang ipaliwanag. Pinagbabawal na ang pag-akyat sa ikalawang palapag, ngunit sa bawat henerasyon, may mga matitigas ang ulo-o sadyang curious-na sumusubok tuklasin ang misteryo. Ang hindi nila alam, ang lugar na iyon ay hindi basta lumang silid... ito ay isang bitag. Isang lugar kung saan naiipon ang matinding emosyon ng mga kaluluwang hindi matahimik-mga nawalan ng buhay, ng pag-asa, at ng pangarap sa mismong pader ng unibersidad na ito. At ngayong muli, isang bagong grupo ng estudyante ang napapadpad malapit sa katotohanan. Sa paglalakad nila papunta sa ikalawang palapag, mararamdaman nila ang malamig na hangin, ang biglang pagbagsak ng katahimikan, at ang mga matang hindi nila nakikita-pero ramdam na ramdam. Ito ang kwento ng mga lihim na hindi kayang tuldukan, ng katotohanang gustong itago, at ng isang lugar na dapat sana'y iniwan na sa lumipas na panahon. Ito ang The Story of the Second Floor of the University.

MAGYAWEN: Forbidden Love by Quila_Luna

"Tulad ng buwan, Ikaw ay pupunta sa mga parirala ng liwanag ng dilim at ng lahat ng nasa pagitan At kahit na hindi ka palaging lumilitaw na may parehong mga ningning ay palagi kang buo." Keegan said while staring at the shining Moon that night. His voice were so deep yet so warm. I can't help but to stare at his face. This man right beside me... I didn't knew he'll be here saying those words. Our eyes met. I can't remove my gaze at him. How could I adore this guy when all he say is He wanted to kill me but ending up saving me in any way he can. He always shows how aggressive he were. How superior he was in every aspects. I look at him intently. Her perfect jaw line. His thick eye brows. His firm lips. His red hair. His tan skin. I like everything about him. "Tunay ngang higit kang nag niningning sa tuwing kasama mo si Khionne.. marahil ay, napukaw mo ang atensyon ko dahil galing ka sa kakaibang mundo. Iyon lamang ang tanging dahilan kung bakit ako laging naka masid saiyo." Why I feel so broken with those words? Helena Theia Lopez! Fix yourself! Hindi siya ang lalaking type mo! Pag balik mo sa tunay mong mundo, mas marami ka pang makikilalang lalaki higit pa sa mga Prinsipe dito! Especially Khionne! Hindi lang siya sayo mabait! Kung di sa lahat! So don't be stupid! Sigaw ng utak ko. "Akala ko dati..para kang araw na mahirap hawakan.." sabi ko. "Hindi pala, isa ka din palang buwan na nag sisilbing ilaw sa mga madilim kong gabi habang nandito ako sa mundong ito. Kahit hindi kita nakikita, alam kong nandiyan ka lang..nag hihintay sa pag babalik ko.." "Tama ka." Malamig na sabi nito. "Naghintay ako Theia, ngunit..hindi ko inaasahang sa pag babalik mo ay may nais kang pag masdan." He smile at me but I know. There's something in it. "Ihanda mo ang iyong sarili.. sa susunod na pag kakataon... Kikitlin ko na ang buhay mo." malamig na sabi nito saka tumayo at humakbang papaalis. How could my life get messy like this?! Just from that book?

Lucky, Im inlove with my Bestfriend by aceligna31

This is a GxG Story! ☺️ "Gyle, ano ba!?" sabay hablot ko ng kamay ko dito, galing kami sa isang bar sa BGC at itong magaling kong kaibigan kung makahila sa akin akala mo wala akong feelings para masaktan sa paraan ng pag-hila nya, at talagang galit pa ito ng lingunin ako. "Umuwi na tayo." malamig na sambit nito. " Hindi pwede. may date pa ako, at tsaka diba kasama mo naman si zayne? uuwi naman ako eh. pero nag e-enjoy pa ako sa company nung kadate ko. kaya pls lang my friend, hayaan mo muna ako. ok?" maayos kong pakiusap dito, dahil lango na rin ako sa impluwensya ng alak ay hindi ko na iniintindi ang nagpupuyos na galit nito sa akin na hindi ko malaman kung ano na naman ang dahilan. " seryoso kaba maui? nag-eenjoy ka!? bakit hindi ko makitang komportable ka sa taong yun! bakit hindi ko makitang masaya ka sa pag-hawak at pagdikit nya sayo! ano bang klaseng enjoyment yang sinasabi mo ha maui, yun ba yung papayag ka na ikama ka nung nakakabwisit na lalaking yun ha!?" isang malakas na sampal ang natanggap nito mula sa akin. Sunod ng mabilis na pagtulo ng mga luhang kanina pa nya pinipigilan. "Wag kang umaktong parang concern na concern ka sa mga disisyon ko kung sino at anong klaseng lalake ang bibigyan ko ng atensyon at panahon ko. pls lang gayle, hayaan mo akong lumaya sayo. Pagod na ako! at kung magkakaroon ako ng pagkakataon na ibigay ang sarili ko sa isang tao. wala ka ng pakealam doon! Magkaibigan lang tayo. Sana alam mo parin ang lugar mo, kagaya ng sinabi mo sa akin noon. " Malamig kong bigkas dito at tsaka kumawala sa pagkakahawak nito at pumara ng taxi pauwi sa condo nya.

Sabi Sa'yo, Tayo | Told You, It's Us by saubereinty

Complete ✔️ After months apart since graduation, Zekei and Ellejei reunite. He carries hope, she carries doubts-but together, they chase the moments they once thought were lost. As days blur into nights, they hold on to borrowed time, not knowing how fleeting it truly is. ｡ﾟ•┈꒰ა ♡ ໒꒱┈• ｡ﾟ Ellejei Zekei "Tayo 'yan." Ang palaging sinasabi sa'kin ni Zekei. Ayokong maniwala. Una sa lahat, ang corny. Sunod, manghuhula ba siya? Third, toothbrush muna. Fourth, wala lang. Ayoko lang talaga sigurong tingnan ang hinaharap na siya ang kasama kong abutan ng hamog sa daan habang nakatambay, o di kaya ay kumain ng pastang hindi ako ang nagluto. Ayokong matulad kami sa mga RomCom-na eepal pa ako sa kasal nila ng dapat sana ay magiging asawa niya dahil 'yon ang dumating noong mga panahong wala ako at nasa kasalukuyan siya ng pagmmove on. Ayoko rin naman 'yung mga fiction na magkakaroon siya ng superpowers at tutubuan ng buntot at mahabang tenga, tapos ililigtas niya ako mula sa malaking halimaw na sa dami ng tao sa lugar namin, ako pa talagang sira na ang atay kaiinom ng alak ang pinuntirya. At mas lalong ayoko ng thriller, tipong may kapatid pala ako at lumaki siya sa ibang bansa-uuwi siya ng Pilipinas para ipamukha sa'kin na kahit hindi niya mabigkas nang tuwid ang salitang 'nakakapagpabagabag' ay mas matalino pa'rin siya dahil ingles ang pangunahin niyang lenggwahe, nasaan si Zekei do'n? Nasa bahay ng kapatid ko, kasi kapatid din pala niya 'yon at iisa ang tatay namin. Kainis. Basta. Ayoko ng kahit ano sa mga 'yan.

THE BOY IN BLACK HOODIE by JerrylJaneConde

The Boy in Black Hoodie Sa isang ordinaryong campus kung saan araw-araw ay paulit-ulit na gulo, ingay, at klase, hindi ko akalaing may isang taong darating na sisira sa normal kong mundo. Isang umaga, nakita ko siya- nakasuot ng makapal na black hoodie, nakayuko habang naglalakad, parang ayaw na ayaw makihalubilo sa kahit sino. Tahimik lang siya, pero ramdam mo ang bigat ng presensya niya. 'Yung tipong isang tingin mo pa lang, alam mong may mga bagay siyang pinipiling itago kaysa ipaliwanag. Wala siyang pakialam sa mga tao. Wala siyang balak makipagkaibigan. At wala siyang kahit anong emosyon sa mukha. Pero bakit sa tuwing dumadaan siya... parang lumiliit ang mundo ko? Transfer student daw siya. Hindi raw siya tumatagal sa isang school. At sa likod ng hoodie niyang hindi niya tinatanggal, maraming tsismis ang kumakalat-may sinaktan daw siya, may tinakbuhan, may nangyari raw sa dati niyang paaralan na ayaw pag-usapan. Pero lahat ng tao natatakot... ako lang ang hindi. Dahil sa hindi ko maintindihan na dahilan, mas lalo akong naa-attract sa katahimikan niya. Sa mga mata niyang parang laging malungkot. Sa paraan niyang pag-iwas na para bang may pinoprotektahan. Hanggang sa isang araw, nalaman ko ang malaking sikreto niya- isang sikreto na hindi lang kayang sirain ang reputasyon niya... kundi pati na rin ang puso ko. At simula noon, hindi ko na alam kung dapat ba akong umatras... o lalo pang lumapit sa boy in black hoodie na unti-unting nagiging sentro ng mundo ko.

District Series: District 1 by Sirius2058

"Ayoko na dito ate gusto ko na umalis" naiiyak na sabi ng isang batang babae "Ako din naman gusto ko na umalis kaso wala tayong laban sa kanila, pag nanlaban tayo papatayin nila tayo" natatakot na saad ng nakakatanda niyang kapatid "Hindi naman kasi tayo dapat nandito eih, niloko nila tayo! Inulan nila tayo ng mga pangako nila para sumama tayo sakanila. Ang sasama nila lalo na yung Logan na yun! Wala siyang puso! baliw na siya" hagulgol nito "May naisip ako" biglang salita ng kapatid niya "Ano yun?" sinenyasan niya itong lumapit na agad din naman niya sinunod. Nang makalapit na ito saka ito may binulong. "G64 your next" tawag sa nakakatanda niyang kapatid "Isasama ko kapatid ko" matapang nitong saad "I'm sorry G64, pero ikaw lang ang pinapatawag hindi mo pwede isama si G65" malumanay na pakikipag usap sa kanila "No! isasama ko siya kailangan din namin kausapin si Logan" mula sa pwesto nila narinig nila pag buntong hininga nito "If this about escaping I'm telling you, you're just wasting your time" "No! we will not run away, the truth is... We will propose something to Logan" pag kasabi nito napansin nila na humawak ito sa tenga niya at mistulang nakikinig ng mabuti "Okay follow me and no funny business. You know what will happen" agad din naman silang tumango. "Sir they are here" "Let them in" pag kapasok nilang dalawa sa opisina nito agad silang iniwan tatlo "So what about the proposal?" nakangisi nitong saad na para bang may magandang mangyayare "We knew you Logan, you're a man who always looking for entertainment" seryoso nitong pakikipag usap "I'll take that as a compliment" pang aasar nito pero hindi nag patinag ang nakatatanda nitong kapatid. "We will give you the entertainment you want" "And?" "You will grant our freedom" "Deal!" sabay ngisi ng malapad. "Keep your promise" "I always keep promises when it comes to something related to entertainment baby"

My Father Obsession ( Step father) Complete ✅ by AlexanderWriters

" Where have you been?" Isang malamig na boses ang narinig ko nga makapasok ako sa loob ng bahay, gabi na kasi ako naka uwi galing sa isang bar. Actually tumakas lang ako dahil alam ko na hindi niya ako papayag pumunta sa bar " Dad let me explain" " Where. have.you. been" Alam ko na galit na galit siya ngayon dahil sa tumakas ako. " Sorry dad, di ko na po uulitin pa" "..." " Sa bar po ako pumunta alam ko po na hindi niyo po ako papayag kaya.. tumakas ako" " What the f*ck Caroline diba ang sabi ko na wag na wag kang lalabas ng bahay na hindi ko alam!" " I'm sorry dad" Alam ko naman na ayaw niya ako palabasin ng bahay na hindi niya alam, dahil sa bawat pag labas ko ng bahay na hindi niya alam o hindi ako ng papaalam ay palagi nalang niya ako sinasaktan o dika ay kinukulong ako sa kuwarto para daw mag tanda ako. " You disobey me Caroline" " Please dad wag I'm sorry" Ng sisimula mag sipatak ang mga luha ko " Sana pinag isipan mo muna yan bago ka tumakas" Agad niya naman hinila ang kamay ko papalapit sa kanya at inamoy amoy ako. Palagi niya sa akin ito ginagawa tuwing lumalabas ako ng bahay , inaamoy niya ako kung amoy lalaki raw ako dahil paparusan niya ako kung mag aamoy lalaki ako. Agad naman akong kinabahan dahil sa pag amoy niya sa akin dahil bar ang pinuntahan ko at may mga kasama rin kaming lalaki sa bar " Did you entertained the boys dahil ibat ibang amoy ang na aamoy ko" Galit na saad niya sa akin.

Almost, always by yanamahal420

May mga tao talagang itinadhana mong makilala... pero hindi para manatili. Sa isang daigdig na tila laging kapos sa tamang panahon, paulit-ulit silang pinagtagpo-si Drake, ang lalaking may matang laging tila may tinatagong lungkot, at si Nica, ang babaeng masyadong marunong magmahal kahit pa sinasaktan ng pagkakataon, Isang beses silang nagkita sa bus habang parehong pauwi sa magkaibang direksyon. Pareho silang haggard mula sa araw, pero hindi mapigilan ng tadhana ang pagdikit ng mga mata nila. Isang ngiti. Isang sulyap. Pero bumaba si Nica nang hindi man lang nakapagpaalam,Sa isang bookstore. Sa isang ulan. Sa isang ospital. Sa isang lamay. Iba-ibang tagpo. Iba-ibang lugar. Laging tila aksidente, pero laging may koneksyon, Pero kahit gaano pa kadalas silang pagtagpuin ng mundo, lagi rin silang pinaghihiwalay-parang may aninong pilit na humihila sa isa sa kanila palayo sa isa't isa. Minsan isang pangyayaring trahedya. Minsan isang tawag na kailangang sagutin. Minsan isang taong bigla na lang babalik mula sa nakaraan. Hanggang sa napagod na si Nica sa kakahintay. Hanggang sa nagtanong na si Drake: "Bakit hindi pwedeng sabay tayong piliin ng tadhana? Ngunit paano kung may dahilan kung bakit sila laging pinaglalayo? Isang lihim na kailangang tuklasin. Isang kasaysayang hindi pa nila alam... na noon pa pala silang dalawa magkaugnay. At kung kailan handa na silang ipaglaban ang isa't isa-doon nila maririnig ang pinaka-misteryosong sagot ng lahat."Hindi lahat ng pag-ibig, para sa ngayon.

You may also like

Slide 1 of 9

The Mysterious Secret of St. Madrigal University cover

THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY cover

MAGYAWEN: Forbidden Love cover

Lucky, Im inlove with my Bestfriend cover

Sabi Sa'yo, Tayo | Told You, It's Us cover

THE BOY IN BLACK HOODIE cover

District Series: District 1 cover

My Father Obsession ( Step father) Complete ✅ cover

Almost, always cover

The Mysterious Secret of St. Madrigal University

St. Madrigal University. Isang sikat na unibersidad na hindi mo aakalaing may misteryosong sikreto. Sa ganda nito hindi mo lubos aakalaing may isang sikretong bumabalot rito na dadalin mo hanggang kamatayan, isang sikretong mahirap takasan at limutin. Paano mo nga naman lilimutin ang isang lihim na kayang baguhin ang buong buhay mo. Handa ka na bang tuklasin ang sikreto ng eskwelahang ito? PROLOGUE... "Nalilito na ko!! Gusto ko ng isang matinong sagot .. s-sino ba talaga?! sino ba talaga ang killer???" Sabi niya habang maluha-luhang nakasalampak sa sahig. Tinignan lang sya ng kausap na may seryosong muka at nag salita ito. "Gusto mong malinawan? Sige." Sagot naman nito. Unti-unti itong lumapit sa kanya at may inilagay ito sa kanyang kamay. "Panuorin mo yan kung gusto mo nang malaman ang lahat. Siguraduhin mo lang na talagang handa ka na." Sabi nito bago tuluyang umalis at iwanan sya. Tiningnan niya ang hawak na video camera na may nalilitong muka. Hindi lahat ng katiwa-tiwala ay maari mong pagkatiwalaan. Hindi lahat ng taong mukang inosente ay walang sala. Hindi lahat ng taong nakakasama mo ay kilala mo na. Mag-ingat ka, dahil hindi lahat sila pwedeng pwede mong asahan. Maging ang sarili ay mahirap masabing lubos mong kilala.