Story cover for Ruh Lekesi by abicimbenibirbirak
Ruh Lekesi
  • WpView
    Reads 18
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 2
  • WpView
    Reads 18
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 2
Ongoing, First published Aug 24, 2021
Gözler ruhun aynısı demişlerdi, bizi  buna inanmaya zorlamışlardı. 

Bu ya yalan ya doğruydu.

Bu hikayede en başta iki kişi vardı.

Biri gözlerin gösterdiklerini sadece kendi isteğiyle insanların göreceğine inanmıştı. Çünkü o ruha inanmıyordu. O ruhunu kaybetmişti, ya da ruhu hiç olmamıştı.

Biri ise sadece sözlere inanıyordu çünkü o görmezdi. O sadece duyardı. Çünkü o görmeye inanmazdı. O görmeyi çok önce bırakmıştı ruhu ise esir alınmıştı.

Ya beraber birbirlerini bulacak ve iyileştirecek ya da buldukları ilk an öldüreceklerdi.

Kader onlara aitti.

Yaşam onlara aitti.

Ölüm onlara aitti.

Seçim onlara aitti.
All Rights Reserved
Sign up to add Ruh Lekesi to your library and receive updates
or
#55yenge
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
ZORBAMDAN HAMİLEYİM cover
Aşk Yarışı | Texting  cover
İNCİ MAVİ (Gerçek Ailem) cover
Sirayet|Texting cover
MANTAR TAHTA // TEXTİNG cover
RAPUNZEL BU DEFA KULEDEN KAÇMIYOR  cover
Mafyaymısmıs cover
züppe | texting cover
MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT cover
KIRMIZI TANGA (Texting) +18 cover

ZORBAMDAN HAMİLEYİM

50 parts Ongoing

"Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"