Vanitas vanitatum et omnia vanitas

Slyszałam jego ciężki oddech na mojej skórze, wiedziałam, że jest blisko końca. Słońce powoli wpadało do ponurego pokoju. Wiedziałam, że gdy tylko skończy znowu mnie zostawi. Bez słowa. Chciałam go zatrzymać, dotknąć jego włosów, powiedzieć, że jestem tylko jego. Wyszedł. Znowu zostałam sama. Chłód uderzał w moje nagie ciało. Zrozumiałam wtedy, że nigdy nie będę dla niego tym czym jest on dla mnie.