Rebecca, A Left-Handed Painter
- Leituras 20
- Votos 2
- Capítulos 2
[One Shot]
"Actually, Dianne..." Hindi niya alam kung paano sasabihin, pero alam niyang gusto niya itong ikuwento. "... I used to paint with my right hand. Pero dahil sa isang pagkakamali ko sa buhay ko, hindi ko na siya ulit naigalaw."
Rebecca's words brought shock to the crowd. Maging ang host ay nanatiling nakatingin sa kaniya habang siya ay nakangiti lang sa kanila. They don't have to feel sorry because she moved on, and she's ready to share her story.
Todos os Direitos Reservados
#10
inspiring
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
The Missing Frame
"Life is an artwork, and each heart willing to love has their own missing frame." *** Hindi inaakala ni Natasha na magkakaroon siya ng foster father na tulad ni Rolando. Sa totoo lang, noong una, ayaw niya pa sa binata. Feeling niya kasi maarte 'to. Matipuno. Gwapo. Mayaman. Konyo. Kaya lang naman siya pumayag na sumama sa lalaki dahil tila ayaw na sa kaniya ng bahayampunan, di ba? Pero paano kung aside sa kailangan ni Rolando na may maging "apu-apuhan" ng makulit niyang stepmom, e may iba pa palang dahilan kung bakit aampunin si Natasha? Paano kung may kinalaman at may alam ang lalaki sa mga lihim ng nakalimutang nakaraan ng dalagang? At paano kung sa sobrang bait ni Rolando hindi niya mapigilan ang kaniyang sarili? Tama lang naman siguro na mahalin niya ang guardian niya; kaso, paano kung nai-in love na siya rito?Concluída
Mafia Queen Reincarnated as the Daugther of the weakest Tribe.
She was hurtless, She promise herself that if ever She can have another life she will never be beaten again. suddenly, the accident happened! someone was planning her death because she's unbeatable, a demon in night, her god is satan, she only believe herself and everything around her is just her tools. And then, she wakes up in a body that is weak, talentless, and what makes her interest more is she has a family. A whole lively family that makes her change into a childish and become a big sister. It treat her will, even love her, opposite to her family before. she wanted to be strong in the weakest body she have. She marks her next goal without dying again. And while looking to her new family who is waving at her with a wonderful smile. She learn to smile again, a smile that's not fake. A greatful smile. she made up her mind while closing her eyes and feel the breeze and look up to the sky with full of fairies flying. "I am greatful in this new life, Kahit hindi ako nagising sa katawan ng princesa! Ginising naman ako ng mga bago kung pamilya. Kung kami ay minamaliit dahil ang aming lahi ay wala ni isang kakayahan. Ako na anak ng pinakamahinang tribo na isang mafia queen na isang mamatay tao ay magbabagong buhay para sa kanila. " Mamumuhay akong isang ordenaryung pinakamahina sa tribo. But, Does'nt mean madali na akong api-apihin, o patayan. As I said, my new family is my goal! And this time I will never be beaten, and still unbeatable as I was before. *Natutulog lang ang Demonyo sa kalooban ko, kaya wag ninyong subukang gisingin kung ayaw ninyung maging abo"Concluída
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Concluída
Tomorrow (a JaDine FanFic) - COMPLETED
"NADINE!" sigaw ni James. "ANO?! ANO NA NAMAN BA?" sagot ni Nadine, halata ang galit at disappointment sa mukha nito. "I don't know how to say this to you because I've never been so good with words..." bulong ni James, sabay yuko. "You don't have to say anything. Tama ka naman e. Hindi naman tayo. Kaya wala kang dapat ipaliwanag sakin. Tanggap ko na. Pang- onscreen lang naman tayo diba?" ani Nadine, habang pinipigil ang sarili sa pag-iyak. "No. Don't say that. I..." sagot ni James, sabay tingin sa mata ni Nadine. "ANO?!" sigaw ni Nadine. "I love you, okay? And this time, it's not because there's a camera, or we are on an acting workshop, or meron tayong pinopromote na brand. I love you, Nadine." sagot ni James, with the most sincere look on his face. - EXCERPT FROM CHAPTER 9, KISS AND MAKE UP ---------------------- OOOOPPPPS! Sabay-sabay tayong ma-HOPIA sa kwento ng pagkakaibigan at pag-iibigan nila James Reid at Nadine Lustre a.k.a JaDine. DISCLAIMER: This story will use real events to make it realistic (MALAMANG), pero it does not mean na totoo lahat ng nangyari (FAN FIC nga diba). This story, as you can see, was written WAAAAAAAAY before they became Team Real. I kinda predicted the future. Char! Haha PS: Credits to all the photos I used and will be using! :) ENJOY READING! -safConcluída
Spoiled Brat Mate (COMPLETED)
I was walking in this old big mansyon. Lahat ng mga litrato ay napakaluma, nilibot ko ang paningin ko sa boong bahay, subrang luma at ang daming antique masasabi mong ang yaman nila dahil sa mga bagay. Peru bakit ni isa ay walang tao? "Mananggg??" Tawag ko sa yaya ko peru wala paring sumagot. Pumunta ako sa kitchen peru wala parin Pa akyat na ako ng 2nd floor. Ang lawak ng kanilang hagdanan pa akyat "Manang? Asan po kayo?" Tawag ko Peru may isang napakalakas na parang nabasag sa itaas. Saan yun? Sa third floor ba yun? Tanong ko sa sarili. Binuksan ko ang mga room isa isa. Bakit lock? Limang room ang nandito sa mansyon peru yung sa akin nasa baba. Si manang pang pwede pumasok dito sa taas Ng may narinig ulit akong mga nabasag tiningnan ko ang hagdanan ng third floor. Doon talaga yun ehh. Tinannggal ko ang DO NOT ENTER sighn na naka harang sa hagdanan saka umakyat. Ng pa akyat na ako isa itong napakaraming mga nababasag na lugar. May library sa gilid at isa lang ang kwarto dito Anong meron dito? Bakit maraming basag ? Bubuksan kona sana ang doornob ng may humagit sa aking kamay at parang isang hangin ay nasakanyang dibdib na ako. "Anong ginawa mo dito?" Tanong nito peru ramdam na ramdam ko sa tenga ko ang kanyang hininga Yung kanang kamay niya ay naka hawak sa dalawa kung kamay yung isa naman niyang kamay ay nasa leeg ko "Shitt, multo kaba? Bat ang bilis mo" tanang nasambat ko nalang Pinakawalan niya ako saka siya tumalikod "Hindi ka dapat nandito. Anong ginawa mo-" hindi niya natapos ang kanyang sasabihin ng humarap siya sa akin at nag tama ang mga mata namin Shit para akong na heptomizee. Hindi ko alam ano ang ginawa ko peru lumapit ako sa kanya habang siya naman ay palapit ng palapit parin Napakagwapo niya. He has blue eyes, napakatangos niyang ilong at medyo oval shape ang kangyang mukha "Mate?" Sabi ni saka tulala paring naka tingin sa akon "Anong mate?"Concluída
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Concluída![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Concluída
The Angel's Portrait ✔
"It's moving!" "Ha? Alin?" "Yung larawan ng anghel!" "Alam mo Bebang kung ano ano sinasabi mo." "Bahala ka nga dyan! Basta lalabas na ako. Sabi ko na nga ba may something dito sa lumang bahay ng family mo" I shook my head while watching her disappear through the doorway. Muli kong tinignan ang larawan ng isang magandang anghel sa dingding ng bahay. Ito yata ang pinakamalaking portrait dito sa ancestral house ng family ko. "Hindi naman gumagalaw e"- mahinang bulong ko bago tumalikod at lumabas. Hindi ako naniniwalang may buhay ang isang larawan. Wala naman ganun sa totoong buhay e kaya wala akong dapat ikabahala sa pagtira dito sa lumang bahay ng mga lolo at lola ko. That portrait wasn't moving.. or maybe I'm wrong?Concluída
BEYOND HIS CANVAS
I cant paint... Sa tuwing guguhit ako Naalala ko yung nangyari Noon, 5years ng nangyari yun pero Di ko pa din makalimutan.. My parents help me to forget my dark past but I cant Akala ko makukulong nalang ako sa alaala na yun but then one day lumipat kami then may isang nilalang na biglang sumulpot para kaibiganin lang ako. i push here away pero lumalapit pa din siya, so i give up hinayaan ko siyang pumasok at pakialaman ang buhay ko, nalaman ko din na she can paint. . pero sa tuwing pipinta siya lumalayo ako sa kanya dahil ayaw kung masaktan siya... I dont know..what to do.. Hahayaan ko nlng ba siya? Hanggang sa... Mapagod siya? O lalayuan ko na siya habang maaga pa at hindi na siya masaktan ng sobra...Concluída
COMPILATION OF MY ONE-SHOT STORY
MY ONE SHOT STORY COMPLICATIONS -Sa Kabilang Buhay -Tinatapos Ko Na -DemonyoConcluída
"Life is an artwork, and each heart willing to love has their own missing frame." *** Hindi inaakala ni Natasha na magkakaroon siya ng foster father na tulad ni Rolando. Sa totoo lang, noong una, ayaw niya pa sa binata. Feeling niya kasi maarte 'to. Matipuno. Gwapo. Mayaman. Konyo. Kaya lang naman siya pumayag na sumama sa lalaki dahil tila ayaw na sa kaniya ng bahayampunan, di ba? Pero paano kung aside sa kailangan ni Rolando na may maging "apu-apuhan" ng makulit niyang stepmom, e may iba pa palang dahilan kung bakit aampunin si Natasha? Paano kung may kinalaman at may alam ang lalaki sa mga lihim ng nakalimutang nakaraan ng dalagang? At paano kung sa sobrang bait ni Rolando hindi niya mapigilan ang kaniyang sarili? Tama lang naman siguro na mahalin niya ang guardian niya; kaso, paano kung nai-in love na siya rito?
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo