Son Umut

Yine can sıkıcı bir günün başındaydık,ne olduysa eve gidip mesajlarımı kontrol etmemle başladı.Eskiden hoşlandığım çocuk okulun ezik ünvanını aldığında ben okulun popileri ilan edilmiştim,bana attığı mesajı şuydu seni kendime kayık göremediğim için çok pişmanım beni affet lütfen Zeynep yazıyordu.Onu bi süre beklettim ve Hmmms ok bakarız dedim.Ertesi gün okula geç gittim ve Barış yani o okulun önünde yarım saat beni beklemiş,elindeki okul bahçesinden kopartılmış çiçekleri bana uzattı bense çiçekleri yere attım ve ezdim ve artık herşey için çok geç dedim ve beni eskiden çok üzdün dedim.Son olarak aklımdan çık dedim ve dirsek atıp yoluma devam ettim.Okul çıkışı yine beni bekliyordu ben de yüzünün ortasına tokatı geçirdim ve o an uyandım keşke gerçek olsaydı ama gerçekte ben onun peşinden koşuyorum ve o gerçek olamayacak kadar fazla yakışıklıydı,kalktığımda o kadar inanmıştım ki gerçek olmadığından ağlıyordum.