Siyaha Çalan Gri

Kambura yatti hayalim ben yalnızlığın en yalın hali,
Sırtımda ikametgah etmekte en sessiz ahali,
İçmedim, dokunmadım günaha, bu sensizliğin her hali,
Aniden gelme, toparlamam lazım gördüğün yokluğunun ev hali.

Ölüm, kalım düğüm, çözüm aglamayin gülün,
Sarilmadiysam sana ne anlamı var bu günün
Tek harfinle kopar en sağlam düğüm,
Sen bu kalbin Müjganısın, tüm kapılara vurdum mühür.

Kabiyla aynı renk defterim, siyaha çalar nefretim,
Ne yapsam ezdiler beni, binmedi şu değere kıymetim
Bin çeşit lisan öğrensem de, senden başka alfabe bilmedim
Mutluluğa kaç tren kalktıysa içinde sen olmayınca binmedim.

Ölüm güldü bana, somut ne varsa saçlarıma dokundu,
Gülüşlerin sıcak bir aş, sokak çocuklarını doyurdu,
O kadar bekledim ki zaman gebe kalıp ufacık bi umut doğurdu,
Oysa denize kıyılarım vardı hayallerim nasıl oldu da boğuldu.