❝SENİ BÜTÜNÜYLE İLAHİ BİR VARLIĞA DÖNÜŞTÜRECEĞİM...❞ İsekai zayıflar için değildir. Özellikle de kendini, dinin her şeyden üstün tutulduğu bir korku oyununun içinde bulduysan... Elián gözlerini açtığında artık oyunu oynayan biri değildi; oyunun bir parçası olmuştu. Üstelik B-sınıfı bir yan karakter olarak - tapınılan tanrıya kurban edilmek kaderi çoktan yazılmıştı. Ama bu kaderi kabullenmeye niyeti yoktu. Hayatta kalabilmesinin tek yolu, rolünü tersine çevirmekti: inancını kanıtlamak, Kilise'nin güvenini kazanmak ve kendisini kurban listesinden silmek. Bunun için önce başrahibin dikkatini çekmeli, güvenini kazanmalıydı. Ama rahibin Elián'a bakışları... ne kadar iltifat gibi görünse de, içinde gizli bir saplantının ve karanlık bir tutkunun varlığını sezdiriyordu. Ne kadar ironik, değil mi? Başkalarına tanrı yolunu öğreten rahip... gerçekte şeytani bir varlıktı. Elián'ın hayatta kalma mücadelesi, bir aşkın ve saplantının gölgesinde şekilleniyor.