NUMUNE ŞAHIS

NUMUNE ŞAHIS

  • WpView
    Membaca 7,742
  • WpVote
    Vote 1,705
  • WpPart
    Bab 51
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sel, Feb 20, 2024
WpInfo
Non-fiksi
Her şey eski taş binaya adımını atmasıyla başladı. İşini çok seven bir gazeteci Numune Şahıs. Çalışmak için başvurduğu gazete binası ise bir ay gibi kısa bir zamanda batmak üzere. Üstelik bunu isteyen de gazete binasının sahibi. Numune, çevresindekileri umursamayıp biraz tecrübe için işine odaklanmak isteyen birisi. Bir gün elinde eski bir kamerayla İstanbul sokaklarında dolaşmaya başlar ve yolu bir seyyar satıcıyla kesişir. Numune ilk fotoğrafını çekmekle beraber, heyecan ve aksiyon dolu işine de resmi olarak başlamış olur. Bazen kimyasal ilaçlarla, bazen bir vincin tepesinde, bazen yanlış ilanlarla, nezarethanelerde, denizin dibinde ya da perili bir köyde elinde eski kamerasıyla haber yapmak için dolaşıyor Numune Şahıs. Arkadaşlık, vefa, parıltılar içerisinde kaybolmamak, başarıyı yakalamak için de çok çabalaması gerekmekte. Hem işte hem hayatta başarılı olabilecek mi? Her bölüm farklı bir macera yazıyor Numune Şahıs. (Yayın tarihi 17.10.2021)
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#868
polisiye
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan