ROCKABYE

'لالایی'
ژانر: رمنس، انگست، درام، اسمات، کمدی

جدیدا احساس میکنم برای آروم شدن نیاز به نابود کردن یه چیزی دارم.
به اتاقم نگاه میکنم،دلم میخواد ملافه ها و روتختی رو با قیچی پاره کنم.
آیینه ای که هیچوقت مطعلق به من نبوده رو بشکونم.
کتاب هام،دوستشون دارم ولی دلم میخواد صفحه هاتشون رو ریز ریز کنم.
کلیشه ست؛کلمات،جمله های مسخره ای میسازن،ولی دوست داشتم خودم و این اتاق رو باهم به آتیش میکشیدم.
اینجوری اسمم نابود میشد.
و خدایا!
من بی نهایت از اسمم نفرت دارم.
فقط کاشکی در اتاقم بسته میشد.
نمیخوام آتیش به تمام خونه سرایت کنه،یه اتاق سوخته برای بقای این خانواده کافیه.
ولی به جاش من خوب نگاه میکنم؛تو ذهنم پاره اشون میکنم.
تو ذهنم میشکنم و به آتیش میکشمشون.
تو ذهنم خودم رو میکشم و تو واقعیت فقط نگاه میکنم.
تصور میکنم و گریه میکنم
و به این فکر میکنم چند بار دیگه لازمه بمیرم؟