YUVA

Gözlerimi ilk kez açtığımda karşımda gördüğüm çocuğu çok seveceğim,bir gün ansızın yollarımızın ayrılacağını nereden bileceğim,ben kimsesiz boyundan büyük hayalleri olan bir meleğim,bedenim başkalarına ait olsa da ruhumla daima onu seveceğim,birgün tekrardan onu göreceğimi ümit edip bir köşede sessizce onu bekleyeceğim...

Satırların ardında gözyaşlarım gizli çünkü her satırda kendimi o kimsesiz kızın yerine koyup hüzünledim.Gerçekten etkilenmek istiyorsanız kendinizi onun yerine koyun ve izin verin gözlerinizden akmak isteyen bir kaç göz yaşına,bırakın kavuşsunlar özgürlüklerine ve okunmaya başlamadan önce yalnız bir iki dakika düşünün artık hayatınızda annenizin ve babanızın olmadığını ne kadar içler acısı bir durum öyle değil mi?Annenin kokusunu hatta simasını hatırlamamak yakmayacak mı senin de yüreğini?