"Klişe gibi gelebilir ama en azından hayatından bana bir yıl ayırabilirsin.
Mia güldü.
"Beni ne zannediyorsun? veya dur kendini ne zannediyorsun çünkü sana hatırlatırım manyak bir - bir 365 gün filmi içerisinde değiliz bunlar kurgudur-"
Simone güldü, "Hey, sevismemiz gerektiğini kim söyledi?"
"Tanrı aşkına, siz erkeklerin başka derdi yok sanki. Nerede kız görseniz potansiyel am düşünüyorsunuz, sikmeye hazır-"
"Ben eşcinselim."
Mia gözlerini devirdi.
"Ah tabi, ben de Polonya devlet başkanıyım."
Simone dik dik bakmayı sürdürdü.
"Bekle, sen gerçekten ciddisin??! Bu gerçek olamaz, kamera ne tarafta? gerçekten usandım"
"Inan ben de yoruldum Mia. ne yazık ki ikili bir hayat yaşıyorum. Uzun uzadıya anlatmamı istiyorsan başlıyorum. Gelecek ay babam ameliyat olacak. Kanser 4.evre. Bu hayattan goçmeden önce tek isteği oğullarının bir şekilde hayata devam ettiğini görmek. ... En fazla - en fazla bir yıl sürecek-" Simone derin bir nefes aldı, son cümlede sesi çatlamıstı.
"Hey, bu senin için o kadar kötü olmayacak." Simone gülümsemeye çalıştı. "Hep Avrupa'yı görmek isterdin."
⊂(◉‿◉)つ
Üniversite mezunları derneğindeki sıkıcı bir toplantıya katılacağını zanneden Mia, hayatının değişmek üzere olduğunu bilmiyordu
All Rights Reserved