RUHUN GİRDABI

İnsan katildir,
Kendini kusursuz sanıp içinden ateşler çıkaran katledişlerdi bunlar,
O, hayatını katlederler diye sağırdı insanlara,
İnsanlar zaten duymuyordu kara bir örtünün altına gizlenmiş ruhu.
Ruh habersizdi girdabın pençesinde olduğundan,
Saklamıştı kendini bir acı soluğun göğsüne,
Girdap sadece insandadır,
Ruhun girdabı acıdadır, dinlemeyiştedir, yok sayış ve kötülüktedir, yalnızlıktadır.
Ruhun girdabı yalnızlıktır, bunu da yaratan insanın pençeleridir.
Pençelerinde birikmiş parçalayışlarıyla insanı kapana kısıp yalnızlığa terk edendir insan.
Sonra da insana; her sorunu kendinde olduğunu düşündüren,
Yalnız diye, hor görüp pençelerini boğazına süren,
Pençelerinde tutulmuş boğazım değildir sadece, tehlikedir, ruhumdur.
Ruhumun varlığı girdaptır, insan insanı girdaba sürükleyen bir canavar.
Konuşukları anlamsız, boş, iğneleyicidir.
İnsan yoksa girdap yoktur, insan yoksa acı yoktur, insan yoksa katledişler yoktur,
Bunu sana yapan ruhundur insan yoksa,
Ruhun kıvranışıdır bir zamanın yorgunluklarından,
Alışmıştır çaresizliğine.
insan yoksa yorgunluklar dinlenir, kesik sesler açar sesini kendini dinler.
Ruhun girdabı insandır. Sadece insan.