SÜVEYDA +18
- Reads 17,662
- Votes 65
- Parts 9
Olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum" diyor Fernando Pessoa.
Bende onu gördüğüm andan beri bu sonu olmayan boşluktayım.
Yıllarca uğraştım bu şöhret için. Kusursuz bir hayata, büyük başarılara, sevdiğim insana ulaşmak adına kendim olmaktan fazlası gerekti. Sahip olduklarımı tümüyle kaybetmek gibi. Oysa ben kendimden başka hiçbir şeye sahip değildim. Ve sahip olduğum tek şeyi bırakmayı göze alacak, kendimden vazgeçerken bir kez olsun düşünmeyecek kadar gözümü karartmıştım.
Ödül gibiydi bu hayatı, kim olduğumu unutmak.
Basit sanmıştım kendim olmamayı, aynı bedende bambaşka bir kişiliğe bürünüp yaşamayı.
Ama değilmiş, acılar daima insanın gölgesi gibi peşinden gelirmiş. Anladım ki kusursuzluğun içinde en ufak bir kusur bile gerçeği ele vermeye yetermiş
All Rights Reserved
#423
daha17
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Arafın Kıyısı(+18)
Lalin, şöminenin başında, alevlerin turuncu ışığının teninde dans etmesine izin vererek oturuyordu. Araf'ın sert adımları yaklaşırken başını kaldırmadı ama kalbinin atış hızı, kocasının varlığını çoktan selamlamıştı. Araf, kadının arkasına geçti, diz çöktü ve kollarını Lalin'in beline sımsıkı doladı. Başını omuzuna yaslayıp derin bir nefes çekti. "Kokun..." diye fısıldadı Araf. Sesi hem yorgun bir savaşçının sığınma isteğiyle doluydu hem de bir hazineyi kimseyle paylaşmak istemeyen birinin hırsıyla. "Tüm gün bu kokuyu özlemekten, zihnimdeki her şeyi yakıp yıkasım geldi." Lalin, elini kaldırıp adamın nemli saçlarının arasında gezdirdi. "Buradayım Araf. Gitmedim, gitmiyorum." Araf, karısının elini tutup avuç içini öptü. Bu, bir bağlılık yemini gibiydi. "Gitmemelisin. Gidemezsin. Sen benim bu hayattaki tek doğru kararımsın Lalin. Seni o kadar çok kıskanıyorum ki, bazen kendi zihnimden bile saklamak istiyorum seni. Sadece ben bileyim, sadece ben göreyim..."
Gülfem'in Sesi
Yaylada yalnız başına türkü söyleyen narin Gülfem, kaderine boyun eğmek üzereyken... Onu uzaktan dinleyen sert bakışlı adamdan habersizdi. Gülfem'in sesi, o sert bakışlı adamın yüreğini yakıcaktı.
ESİR +18
"Bana karşı oynamaya çalıştığın oyunu yok sayacağımı mı sanıyorsun? Bu yaptığın şeyin bedenini sana ödeteceğim, hem de canınla ödeyeceksin!" "Bunu yapmaya mecbur bırakıldım diyorum, neden beni anlamak istemiyorsun? "İlla birine hesap soracaksan bu karın olmalı, senin koynuna girmemi benden isteyen o oldu!"" Bunların hiçbirini hak etmiyordum, ona oyun oynamış olabilirdim, ama mecbur bırakılmıştım. "O benim yıllardır eşim, öldürme işini de babası yapsın! Ama sen... "Seni öldürme işini ben kendime bırakıyorum, canını bugün alacağım!" "Peki karınla neden böyle bir anlaşma yaptığınızı da öğrenebildin mi, neden senin koynuna girdiğimi?" Bu soruyu sorduğumda kollarımı saran eli gevşemişti, çatık kaşlarını düzeltmeden sordu. "Neden böyle bir oyuna girmek istedi, amacınız neydi?" "Yıllardır çocuğunuz olmuyormuş, benim senden hamile kalmamı istedi, sen hamile kaldıktan sonra benimle birlikte yurt dışına gidecekti. "Ardından doğum zamanımda bebeği benden alır sana bizim çocuğumuz diye yutturacaktı! "Sizin veliahtınızı benim doğurmamı istedi, şimdi bu yüzden ben mi suçlu oluyorum?" Bu sözlerimle daha da öfkelenmişti, oysa ben yumuşayacağını düşünmüştüm. "Lan bir de utanmadan anlatıyor musun, siz nasıl insanlarsınız lan?" Bu sözler artık beni de öfkelendirmişti, madem beni gerçekten öldürecekti o zaman susmamın bir anlamı yok. "Beni koynuna alırken hiç öyle söylemiyordun, hiç utanmamıştın! Şimdi benden utanma duygusu mu bekliyorsun, sen çok mu masumsun bu hikayede? "Hiçbir şeyden haberin olmadığı halde karını aldatma yolunu seçtin, bu yüzden gelip bana ahkam kesme!" Öfke ile boğazıma sarılıp beni yatağa itti, ellerini boğazımdan çekmiyordu. Ondan kurtulmaya çalışsam da benden güçlü olduğu için başaramadım, birkaç saniye sonra beni boğarak öldüreceğini anlayınca dilimden o sözler dökülComplete
Kırık Kelebekler
Aris Vahanian... Yirmi sekiz yaşında, buzdan bir kalbe sahip. Gözleri, içinde fırtınalar kopan bir denizi andırıyor, ruhu ise karanlık sırlarla örülü bir kale. Bu dünyada tek bir kuralı var: istediği her şeye sahip olmak. O, sıradan bir hayat süren, henüz yirmisine yeni basmış genç bir kadın. İsimsiz. Tıpkı bir kelebek gibi, etrafındaki tehlikelerden habersizce kanat çırpıyor. Küçük bir kafede, hayatının en sıradan gününde, kaderi en beklemediği şekilde Aris'in gözlerine takılıyor. O an, bir avcı ve avı arasındaki tehlikeli oyun başlıyor. Aris için bu sadece bir takıntı. O, her şeye gücü yeten, dokunduğu her şeyi değiştiren bir adam. Kızı, kendi karanlık dünyasına çekmek için sabırla, sessizce plan yapıyor. Peki ya genç kadın? Masumiyetinin bedelini ödeyecek mi, yoksa onun bu karanlık dünyada filizlenen tek ışığı mı olacak? Kırık Kelebekler, bir mafya liderinin saplantılı arzusuyla, masum bir ruhun kaçınılmaz buluşmasının hikayesi. Kader, bazen en beklenmedik anda ağlarını örer. Bu hikayede, biri kafese girmeye mahkum, diğeri ise bu kafesin demir parmaklıklarını örmeye...
İNTİKAM
Arkadaşlar kitabı uzun tutmaya ,Bol dramlı aşk ve aile yapısını anlatmaya aksiyon , şiddet sahnelerini yazmaya karar verdim. Okuduğunuz ve okuyacağınız için teşekkür ederim .🌸💖 +18 artı yerler vardır tamamen kurgu ve şiddet ve tecavuz sahneleri yazilacaktir.Complete
ÖLÜME İMZA
Kitapta cinsellik, şiddet bulunur🌀 Bu güzel kitaba şans vermek istemez misiniz? Biz BFS ailesi olarak yeni okuyucular keşfetmek istiyoruz. Küçük ama güzel yolculuğumuza hoşgeldiniz💛
ACIBAL| +18
❕Arkadaşlar Bu Darkromance kitabıdır dolayısıyla karakterler biraz şerefsiz olacak bunu bilerek okuyun
Heves
"Söyle bakalım benden ne istiyorsun ." " Efendim yüklü bir miktarda borcum var yirmi yıldır babanız ve sizin emrinizde çalışıyorum buna istinan de sizden bir çalışanınız olarak borç istiyorum lütfen bana yardımcı olun. " "Bu açıkçası benim hiç umrumda değil hem versem de bana geri vereceğini sanmıyorum ." "Bakın efendim kızımdan başka bir şeyim yok eğer sizde isterseniz onu size verebilirim. " "Neden senin kızını isteyeyim ki zaten istediğim kadınla birlikte oluyorum ." " Efendim kızımı gördüğünüzde fikriniz değişecek inan ki."
BENİMSİN!
-Yeter artık...yeter! Gecenin esir almış karanlık sokağında avazı çıktığı kadar bağırıyordu genç kız. Karşısındaki genç adam ise onun aksine çok sakin bir şekilde; -Kaç ,belkide bu son şansındır... Bunu o kadar sakin bir şekilde söylemişti ki fırtına öncesi sessizliğe benzetti genç kız,arkasına bakmadan koşmaya başladı dediği gibi ilk ve belkide son şansıydı. Ne kadar koştuğunu bilmese de ayakları artık yenilgiyi kabul etmiş gibi yavaşladı.Koşturmaları adımlara adımları ise yavaş yavaş yürümesine sebebiyet olmaya başlamıştı. Ne olursa olsun düşmemeliydi onun cehennemine. -Artık zaman doldu. Benden kaçamazsın ve bundan sonra emin ol buna bile cesaret edemeyeceksin! Adamın sert sesi tüm mahallede yankılanınca genç kız arkasına baktı. Gecenin karanlığında mahallede bulunan titreyen ışıkta bile gözlerindeki alevi görüyordu genç kız. Korkuyordu... -Çok bile bekledim... Bu güzelliğinden beni mahrum ettiğin için seni zor günler bekliyor küçüğüm. Artık ayakları dayanamadı ve kendini yere bıraktı... -Lütfen yalvarırım bırak beni...lütfen. Kızın yalvarışlarını duymuyordu genç adam. -Asla... Asla bırakmam seni. Genç adam son sözlerini söyledikten sonra yorgun olan küçük bedeni kucağına zorlanmadan aldı. Kucağındaki küçük bedene , eterli mendili burnuna tuttu ve bayılmasını bekledi. Bayılınca arabasına taşıdı ve son kez baygın olan küçüğünün kulağına fısıldayarak: -Seni asla bırakmam. Ne sen kaçabilirsin ne de ben seni bırakırım. Damla ve Ferman'ın aşkıydı bu... Zor da olsa bu onların hikayesiydi.
GÜL Hanım
Gül nasıl tomurcuk halinden sıyrılıp güzelce açardı genç kadında öyleydi. Sevdikçe, gördükçe, alıştıkça açardı kendini.
Lalin, şöminenin başında, alevlerin turuncu ışığının teninde dans etmesine izin vererek oturuyordu. Araf'ın sert adımları yaklaşırken başını kaldırmadı ama kalbinin atış hızı, kocasının varlığını çoktan selamlamıştı. Araf, kadının arkasına geçti, diz çöktü ve kollarını Lalin'in beline sımsıkı doladı. Başını omuzuna yaslayıp derin bir nefes çekti. "Kokun..." diye fısıldadı Araf. Sesi hem yorgun bir savaşçının sığınma isteğiyle doluydu hem de bir hazineyi kimseyle paylaşmak istemeyen birinin hırsıyla. "Tüm gün bu kokuyu özlemekten, zihnimdeki her şeyi yakıp yıkasım geldi." Lalin, elini kaldırıp adamın nemli saçlarının arasında gezdirdi. "Buradayım Araf. Gitmedim, gitmiyorum." Araf, karısının elini tutup avuç içini öptü. Bu, bir bağlılık yemini gibiydi. "Gitmemelisin. Gidemezsin. Sen benim bu hayattaki tek doğru kararımsın Lalin. Seni o kadar çok kıskanıyorum ki, bazen kendi zihnimden bile saklamak istiyorum seni. Sadece ben bileyim, sadece ben göreyim..."
More detailsContent Guidelines