BARAYI'

İki kolumdan tutulup geri çekildim. Nefes alamıyordum, sinir krizi geçirmem olasıydı. Elimi göğsüme koyup nefes almaya çalıştım. Kolumdaki parmaklar serbest kaldığında kendimi dizlerimin üzerinde bulmuştum. Gözlerimden akan yaşlar ciğerlerime sinyal göndermeye çalışıyordu. Vücudum titremeye başladığında ellerimi yere koyup nefesimi düzene sokmaya çalıştım.

Üzerime bu kadar gelinmesini kaldıramıyordum. Bunu güçsüzlük olarak görmüyorum ama.. Az önce içimden gelen her şeyi dışa vurduktan sonra, karşılarında çaresizce yere çöküp ağlamak aciz hissettiriyordu. Birkaç uğultu sesi kulağıma çarpıp geri dönüyordu. Alnımı yerdeki elimin üstüne koydum.

Biri, elini sırtıma koyup benimle birlikte yere eğildi. "İyi misin?"

"Gri.." diye inledim. "Bırak gideyim buradan. Ait olduğum zamana, ait olduğum yere." Birkaç saniye duraksadım. "Artık burada nefes alamıyorum, ne olur anla beni."

"Kalk hadi." Sesi kısık çıkmıştı.

"Bugünü, yarını atlatırım ama ömrümü burada harcayamam.." Derin bir nefes almaya çalıştım. "Burada kalırsam yaşamayacağım, ölmek istemiyorum. lütfen!"

"Göndereceğim."