For so long, Miguel Agustin's life was nothing but plain and bland. Normal naman ito at masaya ika nga-ngunit kahit gaano pa man siya kasaya, kahit gaano paman siya pasayahin ng mga tao sa paligid niya, at kahit anong subok niyang mas lalong lumigaya, sa likod ng kanyang bawat ngitiay hindi parin mapupunan at mapapantayan ang ligayang kanyang nadama mula sa isang taong matagal na hindi nagparamdam sa kanya.
It is a story of love, grief, and longing. A constant yearning of the old dwindled warmth, distant memories, and forgotten feelings.
Of someone, from a distant and long forgotten past.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang