no one cares|| DNF ||PL
- LECTURI 213,880
- Voturi 12,772
- Capitole 102
S-ar putea să-ți placă și
Michał, wcale nie Mata || MATA
- Przecież my nigdy się nie lubiliśmy - Rzuciłam, wzruszając ramionami, ale tym razem nie odwróciłam wzroku. Michał zaśmiał się krótko, bez humoru. - Tak było łatwiej, wiesz? - Sama nie wiem - Westchnęłam głęboko. Odwrócił wzrok, ale tylko na chwilę. - Zawsze byliśmy po przeciwnych stronach. Kłóciliśmy się o wszystko - Urwał, po czym dodał szybciej. - Tak było o wiele lepiej. - Michał o czym ty mówisz? - Uniosłam brwi stresując się tą całą konwersacją. Michał przewrócił oczami i parsknął. - O nas? A raczej, kurwa, nie o nas. Bo nigdy nie powinno być "nas" - Powiedział robiąc palcami cudzysłów w powietrzu. - A jednak tu jesteś - Spojrzałam w jego oczy uśmiechając się słabo. - Nie powinienem. Mieliśmy się nie znosić, miało być prosto - Powiedział przejeżdzając dłonią po swojej twarzy. Westchnęłam, czując, jak w gardle ściska mnie coś, czego nie potrafię nazwać. - Było prosto, do czasu - Wzruszyłam ramionami. Michał uniósł na mnie oczy, spojrzenie pełne sprzeczności: gniew, strach i coś, czego nigdy wcześniej nie widziałam. - Kurwa, im dłużej udaję że nic nie czuję, tym ciężej jest mi patrzeć ci w oczy - Przełknął powoli jakby nie wiedział co ze sobą zrobić. Cisza znowu zapadła między nami, ciężka, elektryczna. Staliśmy tak blisko, że mogłam poczuć ciepło jego oddechu, a serce waliło mi tak mocno, że każde kolejne słowo wydawało się być o krok od wybuchu. I wtedy nagle zrozumiałam coś, czego wcześniej nie chciałam przyjąć do świadomości - Michał Matczak nigdy nie był moim wrogiem. Wszystkie nasze spory, te pieprzone przepychanki... to było tylko tło. Za nimi kryło się coś innego, coś ciepłego, coś, co sprawiało, że serce zaczynało bić szybciej, gdy tylko na niego patrzyłam.
Snowflakes || minsung
✧༺❄༻✧ Czasem wystarczy jedna osoba, żeby cisza przestała być zimna. Jak śnieg, który bezszelestnie przykrywa rany, ale nie pyta, skąd się wzięły. Jak śnieżynka, która spada cicho na dłoń i zostaje na dłużej, niż powinna. Tamtej zimy Minho został znaleziony w bieli zbyt czystej, by mogła ukryć krew. Tymczasem Han, drżąc bardziej od wspomnień niż od mrozu, wyciągnął dłoń mimo strachu. ✧༺❄༻✧
| połączeni | 𝗟𝗟𝗢𝗬𝗗 𝗚𝗔𝗥𝗠𝗔𝗗𝗢𝗡
❝TO WY JESTEŚCIE KOŃCEM ŚWIATA. ROZPĘTA SIĘ PRZEZ WAS WOJNA.❞ gdzie smok i oni zakochują się w sobie, burząc naturalną równowagę wszechświata. - fanfiction ninjago, lloydxoc - zmieniony wiek bohaterów - wulgaryzmy - sceny 16+ 
Save her || Spider-Man
Elizabeth Stark nie spodziewała się, że po tylu latach znów zamieszka z tatą. Życie nieraz krzyżowało jej plany, ale nigdy do tego stopnia. Odrzucona przez własną matkę, znajduje dom u Tony'ego Starka i jego partnerki, nie wiedząc jeszcze, jak bardzo zmieni się jej codzienność i z jak wielką ilością kłamstw przyjdzie jej się spotkać. Tymczasem Peter Parker, chłopak z Queens dostaje zadanie, od którego będzie zależała jego dalsza kariera super-bohatera. Oprócz ochrony miasta, ma zająć się bezpieczeństwem córki swojego szefa, ale dostaje jeden, bardzo ważny zakaz - Elizabeth nie może poznać tożsamości Spider-Mana. Nie przypuszczał tylko jednego - zaprzyjaźnienia się z Betty i zakochania się w niej bez pamięci, nie mogąc powiedzieć jej o niczym. Dlatego stanął przed jeszcze większym wyzwaniem: musiał przestać ją kochać, aby ją ocalić. Na podstawie filmów o Spider-Manie z Tomem Hollandem. Okładkę wykonała @helpfulkatherine
Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
Maddie Monet, najstarsza z córek Camdena Monet zostaje rozdzielona z braćmi na kilka lat. Bliźniaczka Tony'ego i Shane'a odnajduje się w swoim nowym życiu, ale musi wrócić do braci. Jak potoczy się jej historia? Duża ilość postaci jest od Weroniki Anny Marczak!! Początek: 10.02.2024 Koniec: ??? 07.07.2024: #1 Vincent Monet 18.11.2025: #1 Dylan Monet 23.11.2025: #1 Tony Monet 27.11.2025: #1 Hailie Monet 24.01.2026: #1 rodzinamonet 02.02.2026: #1 Dylan Monet
TANIEC Z GWIAZDĄ |sobel|
04.02 57 miejsce w #Fanfiction 05.02 44 miejsce w #Fanfiction 09.02 18 miejsce w #Fanfiction 20.04 2 miejsce w #Fanfiction 21.04 1 miejsce w #Fanfiction W świecie, gdzie wszystko jest na pokaz, Szymon musi nauczyć się tańczyć nie tylko dla publiczności. Bo czasem najtrudniejsze kroki prowadzą prosto do kogoś, kogo nie powinno być tak blisko.
Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
Bo czasami najstraszniejszym potworem nie jest ten, który pije krew, ale ten, którego zaczynasz kochać.
NEMO | OKI
Lea Moretti, 22-letnia brunetka o oczach w kolorze oceanu. Pół roku temu wyjechała z Polski, zostawiając za sobą wszystko, miasto, wspomnienia i jego. Wraca do Wrocławia, gdzie nic nie jest takie samo. On też nie. Oskar nigdy nie przestał być częścią jej życia, nawet kiedy fizycznie z niego zniknął. Teraz muszą zdecydować, czy to, co ich łączy, jest warte kolejnej próby. Czy Lea będzie w stanie ponownie mu zaufać?
𝐕𝐎𝐆𝐔𝐄♪|| OKI
Emilia Matczak blondynka o niebieskich oczach, młodsza siostra rapera znanego jako Mata. Na co dzień pracuje jako stylistka paznokci, tworząc na dłoniach swoich klientek małe dzieła sztuki, lecz w głębi serca od zawsze ciągnie ją muzyka. Po godzinach eksperymentuje z dźwiękami, poznaje świat DJ-ki i zastanawia się, dokąd zaprowadzi ją ta pasja. Pewnego wieczoru trafia na ekskluzywny odsłuch nowej płyty Oskara Kamińskiego jednego z najbardziej rozpoznawalnych raperów w Polsce. Miała być tylko widzem. Nie spodziewała się, że w półmroku studia, między basem a nawijką, jej spojrzenie spotka się z jego. Co się wydarzy? Dowiecie się czytając książkę.
teacher's pet | yoonmin
Gdy w akademiku pojawia się plotka o „zaliczeniu za zaliczenie", Jimin zaczyna rozważać coś, czego nigdy nie brałby pod uwagę. Między uczniem a profesorem rodzi się gra - pełna napięcia, spojrzeń i niedopowiedzeń - w której stawką staje się nie tylko ocena, lecz także granice, które Jimin jest gotów przekroczyć, byleby tylko nie przynieść wstydu swojemu ojcu.
- Przecież my nigdy się nie lubiliśmy - Rzuciłam, wzruszając ramionami, ale tym razem nie odwróciłam wzroku. Michał zaśmiał się krótko, bez humoru. - Tak było łatwiej, wiesz? - Sama nie wiem - Westchnęłam głęboko. Odwrócił wzrok, ale tylko na chwilę. - Zawsze byliśmy po przeciwnych stronach. Kłóciliśmy się o wszystko - Urwał, po czym dodał szybciej. - Tak było o wiele lepiej. - Michał o czym ty mówisz? - Uniosłam brwi stresując się tą całą konwersacją. Michał przewrócił oczami i parsknął. - O nas? A raczej, kurwa, nie o nas. Bo nigdy nie powinno być "nas" - Powiedział robiąc palcami cudzysłów w powietrzu. - A jednak tu jesteś - Spojrzałam w jego oczy uśmiechając się słabo. - Nie powinienem. Mieliśmy się nie znosić, miało być prosto - Powiedział przejeżdzając dłonią po swojej twarzy. Westchnęłam, czując, jak w gardle ściska mnie coś, czego nie potrafię nazwać. - Było prosto, do czasu - Wzruszyłam ramionami. Michał uniósł na mnie oczy, spojrzenie pełne sprzeczności: gniew, strach i coś, czego nigdy wcześniej nie widziałam. - Kurwa, im dłużej udaję że nic nie czuję, tym ciężej jest mi patrzeć ci w oczy - Przełknął powoli jakby nie wiedział co ze sobą zrobić. Cisza znowu zapadła między nami, ciężka, elektryczna. Staliśmy tak blisko, że mogłam poczuć ciepło jego oddechu, a serce waliło mi tak mocno, że każde kolejne słowo wydawało się być o krok od wybuchu. I wtedy nagle zrozumiałam coś, czego wcześniej nie chciałam przyjąć do świadomości - Michał Matczak nigdy nie był moim wrogiem. Wszystkie nasze spory, te pieprzone przepychanki... to było tylko tło. Za nimi kryło się coś innego, coś ciepłego, coś, co sprawiało, że serce zaczynało bić szybciej, gdy tylko na niego patrzyłam.
Mai multe detalii