Şubat Soğuğu

Biliyorum. Bile bile cehennem ateşine
yürüyorum. Ama bu ateş beni yakmıyor.Baştan aşağı beni canlı kılıyor, kalbimde
yerini hiç bilmediğim buz tutmuş hisleri çözüyor. Hazırım hem de her şeye. Ölecek
miyim? Çıkmaz bir yola mı gireceğim? Yoksa benliğimi tamamen kaybedip canlı mı
çıkacağım?

Ben keşfimin karanlık tünellerinde çıkış
ararken, 'onun' kayıp parçalarını buldum.
Uzakta değil. Kendi içimde. Hem de kendimi kaybetmek uğruna, onu bulmak için. Tamamlanmış
ama yerine oturmamış tüm parçalarını ve aldığı tüm yaraları ben doldurmalıyım.Gözlerine
bakıp yeniden, yeniden boğulmalıyım. Bir kez daha uçurumun kıyısına gelip
boşluğa kendimi bırakmalıyım. Yapmalıyım.Çünkü hayatımda ilk defa doğru bir şey
yapmaya bu kadar yakınım.Bu yüzden tüm dünyama savaş açtım. Bütün doğrularımı
yaktım. Şimdi hiçbir şeyim yok. Yeni bir hayata karışmaya geldim.Hazırım.
Başlıyorum.