ÇIRAK

Sessizlik her zamankinden daha can sıkıcıydı, bir kız çocuğu bu kadar büyümemeliydi bu denli her şeyi görüp işitmemeliydi zira her şeyin bir sınırı olmalıydı. Bazıları için bir şeyler başlarken bazıları için biterdi, o ise her zaman bazılarıydı.
"O zaman bekle ve gör." dedi sakince.
Bugün olduğundan daha soğukkanlıydı, gözlerimin tam içine bakıyordu. Alacağım cevaptan korkarak sordum.
"Neyi göreyim."
Başını sağa doğru yatırdı şimdi ise gözlerimin içine bakmıyor adeta onları talan ediyordu. Gülümsedi, "Bir insanın başka bir insana neler yapabileceğinin bir sınırının olmadığını."