Te odio. Me odio.

Te odio. Me odio.

  • WpView
    reads 11
  • WpVote
    Stemmen 2
  • WpPart
    Delen 1
WpMetadataReadLopende
WpMetadataNoticeLaatst gepubliceerd din, dec. 16, 2014
WpInfo
Non-Fictie
Te odio. Se repetía mil veces ella, con lágrimas en los ojos, tirada en la cama de su habitación, ella repetía esa palabra, que al final retumbaba en su cabeza, ella sabia que esa palabra era mentira, y que lo seguía amando, pero los amores siempre son incorrectos, y ella le amaba pero el no la amaba a ella. Era lo que la deprimía, ella quería tener una vida feliz, junto a él, pero el no quería lo mismo, quería a otra, y lo que mas dolía era no poderle decir q le amaba desde hace mucho tiempo atrás, y ella sabia a quien amaba él, y ella solo hacia como que se alegraba por el, pero realmente ella estaba muriéndose de dolor. Que jodido es el amor no? Porque no podemos ser simples robots que no sienten, para no poder sufrir, pero la vida no es fácil, no, que va. Solo es una jodida mierda. Odiaba, esa sensación que sentía por el, esa mierda de cosquilleo o de nerviosismo al hablar con el o verle, o quedarse con una cara de tonta cuando la hacías sonreír. Verdaderamente le odiaba por hacerl
Alle rechten voorbehouden
Word lid van de grootste verhalengemeenschapOntvang persoonlijke verhaal aanbevelingen, sla je favorieten op in je bibliotheek en geef commentaar en stem om je gemeenschap te laten groeien.
Illustration

Je bent misschien ook geïnteresseerd in

  • DOPAMINA © [En Proceso ♻️]
  • Save Me ( HopeMin)
  • Mi boyfriend es un idiota {CORRIGIENDO}
  • LOS CHICOS DEL PROCESO ⏳ (Editando&Corrigiendo)
  • 16 Días [FRANGELA]
  • Mi relación "perfecta"
  • El arte suicida de amar
  • Yo se que tienes un corazón
  • Cartas para un idiota
  • ⚠🔞Violentometro ''Andri''🔞⚠

"La dependencia hacia una persona nunca me ha parecido algo razonable. Algo que deba ser agregado a nuestra vida porque cuando ya esa persona no está o simplemente se va, el dolor es muy inmenso en tu interior. No quería tener esa dependencia hacia ti, no quería tener que necesitarte cuando me sintiera una basura, pero pasó y ahora que no estás y te fuiste sin avisar... No sé si deba odiarte o amarte hasta lo que me queda de vida, si deba recordar como tu presencia me daba paz y a la vez, una tempestad en mi interior inseguro. Porque te odio por irte, pero te amo como estúpida. Te extraño y siempre lo haré. Porque siempre como una causa natural, cuando estabas conmigo me dabas tranquilidad y una sensación de felicidad que mis padres jamás me dieron. Porque fuiste, eres y serás mi mayor refugio, cariño. Siempre serás mi Dopamina. Con amor: Lola" Todos los derechos de esta historia están reservados © No se aceptarán copias de la misma 🚫 Haz tus historias con tus propias ideas, no sigamos copiando ideas de los demás. Besitos 😘 Historia en proceso♻️

Meer details
WpActionLinkInhoudsrichtlijnen