Pozory mylą...

-Nie chciałem. -cały czas patrzyłem z niedowierzaniem to na jego twarz to na moją rękę.

-Ja-jak t-ty t-o, dla-dlacze-czego? -pierwsze łzy spłynęły po moim policzku. Nie to niemożliwe. Nie zrobił tego.

-Julek, kochanie proszę popatrz na mnie! Nie chciałem kurwa! -słyszałem jego krzyki jak za mgłą. Popatrzyłem się w oczy, które jeszcze przed chwilą były całym moim światem, w oczy, w których nie tak dawno temu zatapiałem się i zapominąłem o wszystkim, w oczy, które były dla mnie najpięknieszą rzeczą na świecie, w oczy, które kochałem.

-Dlaczego? -powiedziałem łamliwym tonem. Nic nie miało już dla mnie znaczenia. Dlaczego to zrobił? To pytanie będzie teraz mnie prześladowało do końca życia.

-Kochanie, Julek błagam cie kurwa nie zasypiaj! -płakał. On po prostu płakał. Pierwszy raz widzę jak mój mały chłopczyk, płacze. Nie mogłem go posłuchać. Oczy same mi się zamykały. Poddałem się, nie miałem już siły, zamknąłem oczy i jedyne co widziałem to tylko ciemność.

❗Współpraca z @krukowisko❗

❗Przepraszam za wszystkie błędy❗