VEZİROĞLU
- Leituras 40,948
- Votos 2,564
- Capítulos 70
Concluída dom, ago 6, 2023
Yapamazsın dediler , onların her şeyi satın alabilecek kadar çok parası ve çok fazla adamları var .
Sen yetimhanede büyümüş hiç birşeyi olmayan birisin , ayakta duramazsın seni bitirirler dediler .
Ben ise zenginlerin yalandan mutluymuş gibi davrandıkları o şaşalı hayatları en güzel yerden gören bir masaya oturdum .
Masanın bir tarafına silahımı , diğer tarafına ise tesbihimi koydum ve arkama iyice yaslandım .
Herkes bana korku ile bakıyordu , ne yapıyor bu adam diye .
Mekanın sahibi yanıma geldi ve bana kim olduğumu sordu .
- Ben Alparslan Veziroğlu .
Todos os Direitos Reservados
#203
yeraltı
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Aksay Aşireti (Gerçek Ailem)
#mizah 1(31.03.2026) #duygu 1(31.01.2026) #aile 1(24.01.2026) "Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla. İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı. Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç. Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz". "BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....Concluída
Bir Ömür Gibi
" Yollarımız ayrıldı Yağız ağa.Bu hikaye burda bitti.Evlenirken verdiğin her bir sözü tuttun.Sözünün eri adammışsın doğrusu. Bu gönülde sana ait ne varsa aldın benden.Sana sevdalı olarak girdiğim bu konaktan , içimdeki seni bitirmiş olarak çıkıyorum.Eserinle gurur duy." Gitmeliydi Yaren.Arkasına bile bakmadan.Yerde oturmuş perişan haldeki Yağıza baktı.Bir zamanlar uğruna canını bile verebilecek olduğu sevdasına.Nasılda hüzünle bakıyordu kömür gözlüsü.Yaren son kez baktı kocasına, eline valizini aldı , kapının kolunu tuttu ama açamadı.Yağız kapıya dayanmış açmasına engel olmaya çalışıyordu. "Bilirim çok kırdım kalbini.Bilirim kal desem, gitme desem ,affet desem faydasız.Yarenim, yarim kalbimin diğer yarısı gideceksen eğer gideceksen sağ bırakma beni , eğer gideceksen sensiz bırakacaksan beni öldürde git."Concluída
ZERDA
"Bazı kız çocukları doğarken masallarla değil, yaralarla sarılır... Onların hikâyesi 'bir varmış bir yokmuş'la değil, 'hep yok sayıldım'la başlar."![KARDELEN [{Seri 1}]](https://img.wattpad.com/cover/401494523-256-k754844.jpg)
KARDELEN [{Seri 1}]
Kardelen, yetimhanenin soğuk duvarları arasında dünyaya gözlerini açmıştı. Annesi orada çalışan bir hizmetliydi, fakat minicik bebeğini kucağında bir kez koklayıp sessizce bırakıp gitmişti. Ne kimse soru sordu ne de yadırgadı bu durumu; sadece titreyen o küçücük bedeni kucaklayıp büyütmeye çalıştılar. Yıllar geçti... Kardelen artık on iki yaşına basmış, masum bakışlarıyla içine kapanık ama bir o kadar da sevgi dolu, tatlı bir kız olmuştu. Çocuk ruhu, büyüyen bedeninin içinde hâlâ saklıydı. Ve işte o gün geldi... Yetimhanenin kapısından içeri giren bir aile, kalabalığın içinde onun mahcup gülüşünü fark etti. O an her şey değişti; Kardelen'in kaderi, o bakışlarla birlikte yeni bir yola doğru akmaya başladı.Concluída
Avukat Hanım || Gerçek Ailem
Her şey daha ne kadar kötü olabilir dedikçe dahada kötüsü olması ne kadar hoştu, değil mi? Gerçek ailemi bulduğumda her şeyin düzelebileceğine bir an olsun inanmıştım ama geçmişim ve geçmişimdeki insanlar beni bırakmamıştı. Üvey babam hayatımı mahvetmişti. Ama o mahvettikçe, gerçek ailem ve sevdiğim adam beni toparladı. //You drew stars around my scars But now I'm bleedin'// !!Cinsellik
Kanlı Mâtem
Zelşan ve Mirşah Şadoğlu Kan Davası Yıllar önce Ölen Bahoz Şadoğlu ölümü ile tüm Diyarbakır'ı yas boğmuştu onun gidişi ile çok şey değişmişti , Abi kardeş birbirine düşmüştü hırs onların gözlerini kör etmişti. Kan akmıştı Akan kan ile birlikte Diyarbakır'ı terk-i diyar etmişti Yakup Ağa ailesini alıp Kilise gitmişti orda kendine ailesine yeni bir yaşam kurmuş onları gözünden sakınmıştı ama yıllar sonra zalim Töre ondan en değerlisini almak için gelmişti. Abi kardeşin arasındaki bu davanın bitmesi için bir karar verilmişti. Mirşah Şadoğlu ile Zelşan Şadoğlu evlenicekti... Kilis'te sevgi ile büyüyen Zelşan Şadoğlu Ve Diyarbakır'da töre ile büyüyen Mirşah Şadoğlu
GÖZYAŞINDAN KÜLLERE
Aşkını töreye kurban veren Efnan ile yaralarını kalbine gömmüş Yaman... Bir berdel evliliğiyle başlayan yolculuk, intikamın gölgesinde yeniden doğuşa dönüşecek. Gözyaşından Küllere Bir töre, bir intikam ve yeniden doğuş hikâyesi... Efnan, aşiret törelerinin ortasında kalmış genç bir kadındır. Nişanlısı Miran, ailesinin baskısıyla onu bırakıp halasının kızını istemeye gidince, Efnan hem aşkını hem de gururunu yitirir. Onurunu korumak ve ailesinin adını yere düşürmemek için zor bir yola girer. Yaman ise geçmişteki acılarının gölgesinde yaşayan, eşini töre yüzünden kaybetmiş bir adamdır. İki aşiretin kan davasını bitirmek için Efnan'la berdel evliliğine razı olur. Ama soğuk bir anlaşma diye başlayan bu evlilik, zamanla yıkılmaz sandıkları duvarları parçalayacak, intikamla başlayan yolculuk yeni bir aşka kapı aralayacaktır. Kan, kin, ihanet ve töre arasında filizlenen bir yeniden doğuşun hikâyesi: Gözyaşından Küllere.
Fırtına'nın Umudu
... Sevdiğim kadının söylediği her bir kelime beni öldürdü... Keşke o işkencelere vücudum dayanmasaydı ve ölseydim! "Baba!" "Baba ditme!" Asaf ve Eymen kapıya çıkmışlardı. Seher'de arkalarında duruyordu. Ve üçü de ağlıyordu... Gözlerimi sımsıkı kapattım ve derin nefesler aldım.. "Baba noluy ditme!" "Baba bisi bıyakma!" Hızla yanlarına gittim ve ikisine sımsıkı sarıldım... "Gitmiyorum bir yere. Ağlamayın lütfen.. Söz veriyorum sizi bırakmayacağım." İkisi de mutlulukla yanağımı öptüler. Seher'e baktım ve acımasızca konuştum. "Bu hallerinin sorumlusu sensin! Onları sen ağlattın!" "Ben.." ... Fırtına'ya Umut olma hikayesi..Concluída
Felat ( Kurtuluş )
" Gözlerinde yaşam vardı bayım, kurtuluşum onlardı.. " Jîn EDİZ " Gülüşün var oluşumun temel sebebi iken nasıl bırakırım seni ellere.. " ARHAT KARAMANLI
Zehirli Çember (Askıya Alındı)
Siz hiç ölümün soğuk nefesini ensenizde hissettiniz mi?Ben hissediyorum şu an...kafama dayanmış bir silah, arkamda heybetli bir adam.. Nefes alışverişlerim hızlanmıştı.Ölümümü hiç böyle hayal etmemiştim. Sokağın bir köşesinde soğuktan donarak ölürdüm belki... Belki de açlıktan ölürdüm; fakat bu başka bir şeydi. Vurularak ölmek, bu da yeni bir ölüm seçeneğiydi. İnsan kendi ayağıyla bile bile ölüme gider miydi? Yapacak başka bir çaresi yoksa işte böyle giderdi. Arkamdaki adam sonunda haraketlenip, "Yüzünü bu tarafa dön!" diye talimat verdi. Hah, senin için demesi kolay tabii..pencereye yansıyan görüntün bile korkutuyorken bir de senden tarafa dönünce, ne yaparım hiçbir fikrim yok. " Bir şeyi iki defa söylemem. Önünü dönmen için bir saniyen var!" Yapacak bir şey yok Mihra, önünü ona dön ve gözlerinin içine bak...Belki insafa gelir de bırakır seni..
#mizah 1(31.03.2026) #duygu 1(31.01.2026) #aile 1(24.01.2026) "Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla. İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı. Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç. Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz". "BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo