kahverengi
- MGA BUMASA 89,247
- Mga Boto 6,473
- Mga Parte 36
Saate baktığımda ders çoktan bitmişti, Akel'e dışarı çıkacağımı söyleyip derslikten çıkmıştım. Fakültenin bahçesine çıkmadan önce kantine doğru yürüyüp bir kahve aldım ve ilerledim. O sırada hahverengi başörtülü bir öğrenci kitabını düşürmüş ama farketmemişti. Kitabı diğer elime alarak koşmaya başladım ama elimdeki kahve dökülünce durmak zorunda kalmış ve kahverengi başörtülü kızı gözden kaçırmıştım.
Elimdeki kahve bardağını kenara bırakıp kitaba dikkatlice baktım. Bu Mehmet Rauf'un "EYLÜL" kitabıydı. Bu kitabı defalarca kez okumuştum, en sevdiğim eserlerden biriydi. Etrafıma tekrardan baktıktan sonra elimdeki kitapla dışarı çıktım ve bir banka oturup kitabın rastgele bir sayfasını açıp okumaya başladım.
"Lâkin nasıl yaşıyorlar ya Rabbim
Sevmeden, sevilmeden nasıl yaşanıyor?"
Cümleyi bir kaç defa okuyup üstüne düşünmeye başlamıştım. Sayfaları çevirirken içinden kurumuş kahverengi bir sonbahar yaprağı çıkmıştı. Kurumuş kahverengi yaprağı biraz inceleyip tekrardan aynı yerine koyup kitabın kapağını kapattım.
Acaba o kahverengi başörtülü kız bu kitabı okuduğunda neler hissetmiş ve düşünmüştü? Bunları sormam için önce onu bulmam gerekiyordu ama nasıl? Üniversitenin binasında gözlerimi gezdirip gülümseyerek başımı sağa sola salladım. Sanırım bu biraz zor olacaktı.
.
.
All Rights Reserved
#787
islami
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
SINIR |Tamamlandı|
Az önce Eylül'ün tuttuğu boşta kalan elini yeşil kalın askeri kemerinin üzerine koyup lafa girdi. " Gel ben sana espriyi göstereyim."dedi. Elini kemerinin üzerinden çekip göğsünün üzerinde yazan yazıyı işaret etti. " Bak bakalım burada ne yazıyor?"dedi sesindeki alaycı tınıyla. " Arslan."dedi karşısındaki adam kısık çıkan sesiyle. Ardından Eylül'ün yaka kartını gösterdi Toprak parmak ucuyla. "Peki burada ne yazıyor." "Eylül Arslan." "Aynen öyle." dedi Toprak başını aşağı yukarı sallayarak. Ardından elini kaldırıp yüzüğünü gösterdi. " Bu."dedi sorgulayan sesiyle. " Yüzük." Eylül'ün elini tutup kaldırdı. " Bu."dedi tekrar. Aynı cevabı aldığında ellerini indirip birbirine kenetledi. Ve tekrar kaldırıp herkesin gözüne sokarcasına konuştu. " Birleştir bakalım ne çıkacak ortaya."dedi. Ardından masaya göz gezdirip karşısındaki adama dikti bakışlarını. Birkaç saniye cevap vermesini bekleyip adamın omzundaki elini sıktı. " Evlisiniz."dedi adam fısıltıdan farksız sesiyle. " Doğru cevap." dedi Toprak alayla. Adamın omzundaki elini çekip yüzünü Eylül'e çevirdi. Birkaç saniyeliğine yumuşayan bakışlarını tekrar buza çevirip masaya döndü. Birbirlerine kenetlenmiş ellerini gösterip: " Duyduğunuz gibi biz evliyiz. Daha öncesinde bilmiyordunuz çünkü bilmenize gerek yoktu. Şimdi öğrendiğinize göre herkese afiyet olsun." dedi. Masadan yükselen hayret nidalarını umursamazken masadaki yerine ilerledi. Eylül'ün elini bırakmadan yanındaki sandalyeyi çekip:" Geç güzelim." dedi. Yanlarındaki birkaç kişi duydukları ile küçük çaplı bir şok yaşarken onların gözü sadece birbirleri üzerinde idi.Kumpleto
Medusa'nın Tuzağı
Babası için bir örgütle çalışan Mavi, hayatının en karanlık sıralarını başka bir ülkede öğrenirken, onu bekleyen serüven aynı zamanda başlıyordu.
|•| KADERİM |•|
Her şey babamın borçlarıyla başladı. Beni ilgilendirmeyen borçlar, benim hayatımı değiştirdi. Tanımadığım biriyle aynı çatı altında, aynı oda da kalmama sebep oldu. Ama bunları babamın zoruyla değil, kendi isteğimle, sırf babam bi daha üzülmesin diye yaptım. Ama nereden bilebilirdim ki ikinci bi ailem olucağını. Onunla arada tatlı atışmalarımız olacağını, ona aşık olacağımı... (Bu kitapta biraz gıcık. 1 yıldan fazla oldu yazalı, şimdiki aklım olsa böyle yazmazdım. Yazık olmuş güzelim hikayeye. ʘ‿ʘ)Kumpleto
Zora Sarılmak (Bölümler Baştan Düzenlenmeye Alındı)
Küllerinden doğan bir kadın... Yeminlerinden vazgeçmeyen bir adam... Ve imkânsız gibi görünen bir aşk. Almira Yılmaz; Çocuk yaşta terk edildiği yetimhanede hayata tutunmayı öğrendi.Her yara,onu biraz daha güçlü kıldı.Sevgiye aç kalbi,aylar sonra onu bağrına basan bir aileyle yeniden umut buldu.Öğretmen olduğunda,çocuklara verdiği sevgiyle kendi yaralarını sarmaya başladı. Yüzbaşı Emir Kozan ise bambaşka bir dünyada büyüdü.Sevgiyle yoğrulmuş bir ailede yetişti ama kalbini vatanına adadı.Disiplin,sadakat ve görev onun yaşam biçimi oldu. Aşk,onun için hep ertelenmiş bir ihtimaldi. Biri geçmişin gölgesinden çalışan bir kadın... Diğeri geleceğini sadece vatanıyla kurmuş bir adam... Aynı gökyüzüne bakan bu iki kalp,bir gün aynı kaderde buluştu. Ama aşk,her zaman kolay bir yol değildir. Bir kadın,kalbini bir askere emanet edebilir mi? Bir asker,yüreğini bir yaraya merhem kılabilir mi? Ve aşk, gerçekten her şeyin üstesinden gelebilir mi? "Zora Sarılmak" Yaraların sessizce konuştuğu,kalplerin birbirine sığınmayı öğrendıği bir hikâye... !!!Kurgu tamamen bana ait olup iznim olmadan çalınması veya farklı isimlerle tekrar yayınlanması sonucu yasal işlemlere başvurulacaktır!!
AY IŞIĞININ ALTINDA
roseli gerçek aşka inanan ve onu arayan genç bir kız . gerçek aşkı olarak gördüğü çocuğun ihaneti üzerine aşka küser ama gerçek aşkı hep onuaydi
SEN BENİM BAŞIMA GELEN EN GÜZEL ŞEY
Duru: Beni parmağıma taktığım yüzüğe baka baka ağlatmayı başardın Duru: O başın göğe erdi mi?Kumpleto
Kaçamadığımız Yer
Aynı hastane Değişen unvanlar Kaçınılmaz bir karşılaşma Aynı sınıfta başlayan bir yolculuk, anlaşmazlıklarla yarım kalmıştı. Yıllar geçti, yollar ayrıldı, hayat herkes için başka bir yön çizdi. O artık başarılı bir doktordu. Hayatını kurduğu hastanede, geçmişini geride bıraktığını sanıyordu. Ta ki bir gün, o hastaneye yeni bir başhekim atanana kadar. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı izler, yıllar geçse de silinmez.
O G E C E 🌒
Tek gece de mi? Tek gece de mi olmuştu bu? "Ya birşey söylesene!" "Ne diyeceğimi bilemiyorum." O gecenin ardından yaklaşık 2 ay geçmişti. Baş dönmesi ve mide bulantısı şikayetiyle hastanede , kendisi gibi doktor olan bir arkadaşına göründü. Doktor 7 haftalık hamile olduğunu söylemişti. Duyduğu şeyle anında yere yığılmıştı Miray. •Başlama Tarihi: 7 Haziran 2020 •Bitiş Tarihi: 22 Kasım 2020 •Çoğu katagoride birinci olmuşluğumuz vardır❤ •Watpatta yayımlanan ilk 'O Gece' adlı hikayedir. Tamamen şahsıma aittir. İntihalde bulunma veya herhangi bir fikir hırsızlığında sessiz kalmayacağımı bilmenizi isterim.⚠️Kumpleto
SENSEDİM
-hikayedeki kişiler,kurumlar,olaylar ve askeri terimler hayal ürünüdür. Gerçekle bağlantısı bulunmamakla beraber kurgudan ibarettir- Filmlerde izlediğimde asla yaşamayacağım şeyi ilk görüşte aşk olarak tasvir ederdim. Şimdi ise hayattan bir ders daha çıkarmıştım. Asla,asla deme. Çünkü nasip öyle bir şeydi ki ilki sonu yoktu. Eğer gönülleri bir muhabbete bağladıysa görmeden bile sevebilirdin. Sesini duymadan,gözlerine bakmadan,dokunmadan. Beklerdin. Ne pahasına olursa olsun beklerdin. Geleceği belli olmayanı beklemek hangi yürek dayanırdı ki? Gönlünü bir askere kaptırmış yürek dayanırdı. Çünkü hayatı ve sevgisi beklemekten ibaretti. Bekleyecektim. Ebedi bekleyiş olsa bile sadakatim sabrıma galip gelecekti. Döndüğüne gözlerine bakıp tek bir kelime kullanacaktım "sensedim"...Kumpleto
sonsuzluğun sonunda yaşayan ölü bir adam.
Kısa hikaye | Tamamlandı 'Adını aklımdan geçirirken dahi ruhumu sızlatan o kadın, Züleyha. Söylerken sesimi titreten güzel Züleyha. Söyle bana ne zaman işledin bu kadar içime? Yoksa ben mi gömdüm seni bu kadar derine...'Kumpleto
Az önce Eylül'ün tuttuğu boşta kalan elini yeşil kalın askeri kemerinin üzerine koyup lafa girdi. " Gel ben sana espriyi göstereyim."dedi. Elini kemerinin üzerinden çekip göğsünün üzerinde yazan yazıyı işaret etti. " Bak bakalım burada ne yazıyor?"dedi sesindeki alaycı tınıyla. " Arslan."dedi karşısındaki adam kısık çıkan sesiyle. Ardından Eylül'ün yaka kartını gösterdi Toprak parmak ucuyla. "Peki burada ne yazıyor." "Eylül Arslan." "Aynen öyle." dedi Toprak başını aşağı yukarı sallayarak. Ardından elini kaldırıp yüzüğünü gösterdi. " Bu."dedi sorgulayan sesiyle. " Yüzük." Eylül'ün elini tutup kaldırdı. " Bu."dedi tekrar. Aynı cevabı aldığında ellerini indirip birbirine kenetledi. Ve tekrar kaldırıp herkesin gözüne sokarcasına konuştu. " Birleştir bakalım ne çıkacak ortaya."dedi. Ardından masaya göz gezdirip karşısındaki adama dikti bakışlarını. Birkaç saniye cevap vermesini bekleyip adamın omzundaki elini sıktı. " Evlisiniz."dedi adam fısıltıdan farksız sesiyle. " Doğru cevap." dedi Toprak alayla. Adamın omzundaki elini çekip yüzünü Eylül'e çevirdi. Birkaç saniyeliğine yumuşayan bakışlarını tekrar buza çevirip masaya döndü. Birbirlerine kenetlenmiş ellerini gösterip: " Duyduğunuz gibi biz evliyiz. Daha öncesinde bilmiyordunuz çünkü bilmenize gerek yoktu. Şimdi öğrendiğinize göre herkese afiyet olsun." dedi. Masadan yükselen hayret nidalarını umursamazken masadaki yerine ilerledi. Eylül'ün elini bırakmadan yanındaki sandalyeyi çekip:" Geç güzelim." dedi. Yanlarındaki birkaç kişi duydukları ile küçük çaplı bir şok yaşarken onların gözü sadece birbirleri üzerinde idi.
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman