Ukala Belam <3

Ukala Belam <3

  • WpView
    OKUNANLAR 978
  • WpVote
    Oylar 41
  • WpPart
    Bölümler 11
WpMetadataReadYetişkinDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Sal, Şub 17, 2015
Bir an ''Seni seviyorum. Benimsin! '' derken diğer an vurup, döküp, kırıp, seni ve kalbini yerle bir edebilir mi bir insan ? .. Seviyor mudur yine de gerçekten ? Kalbine zehirli oklarını saplayıp sonrada onları çıkarınca kahraman mı olur ?.. Yoksa yine suçlu o mudur bıraktığı izlerden dolayı ? .. Koca bir kaya birden yaralar bedeninizi.. Ama küçük küçük atılan ve zamanla durmayan Çakıl taşları daha derin iz bırakır, daha çok yaralar sizi...&nbsp;Üstüne de tatlı olarak ikram ettiği 'Ukalalığı'.... Tam bir ölüm meleği.. Ama en mükemmelinden ..
Tüm hakları saklıdır
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi