Poezja którą widze ~

Poezja którą widze ~

  • WpView
    Reads 854
  • WpVote
    Votes 159
  • WpPart
    Parts 46
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Apr 22, 2025
Jesli się tu znalazłeś to bardzo mi (ciebie szkoda) miło. Książka to zbiór krótkich wierszy pisanych kiedy wena autorki, (moja) , wraca z urlopu. Najważniejszy jest jednak fakt, że tą poetycką książkę pisze osoba nienawidząca wszelakiej poezji, jeśli nie macie co robić z życiem na tyle bardzo aby czytać (cokolwiek z tego wyjdzie), zapraszam, chętnie przyjmę czytelników Chcę podkreslić że nie kopiuję wierszy, w ewentualności się inspiruję. Zawsze narzekam kiedy ktoś pisze w opisie te 2000 znaków, więc nie zabieram czasu (który i tak się tu będzie marnował) i zapraszam do (nic nie wnoszącego do życia) czytania.
All Rights Reserved
#73
myślenie
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Śnieżyny
  • BTS  I NIE TYLKO 💜
  • Zranione uczucia - Wiersze
  • Faber est suae quisque fortunae
  • Jeszcze bliżej...
  • Smutne opowieści
  • Chaos miłości 3
  • Mirra i aloes
  • 𝐅𝐀𝐋𝐋 𝐎𝐅 𝐈𝐂𝐀𝐑𝐔𝐒

W trzewiach ziemi przebudzona, zobaczyłam złoty kwiat Usłyszałam pieśń syrenią, wyszłam w doskonały świat Gniazda ptaków rozkwilonych, kępy zzieleniałych drzew A nad nimi niósł się nocny, z gwiazd pędzony, srebrny śpiew - "Przebudzenie" I śmiejcie się, i płaczcie z zachwytu, przesady I patrzcie na mnie, patrzcie, bez żadnej żenady I jedzcie, proszę, jedzcie to ciało, tę duszę Pożryjcie mnie w całości, hodujcie swą tuszę - "Wyparcie" Szlak mój może pobiec dookoła świata Przez kurhany losów, pod burzowym stropem Na sercu wciąż blizna, źle przyszyta łata Co noc sny me zbiera i rzuca pod twe stopy - "Włóczęga" Te setki spiesznych nóg i dłoni pełnych pracy I głów mówiących jednostajnym głosem Tysięczny martwy wzrok, ci sami wciąż łajdacy Kto przejmie się ich bezimiennym losem? - "Miasto" Wynieś mnie pod kryształ nieba na wichrowym szczycie Ucisz skały brzmiące lodem, by nie spłoszyć zorzy Która nocy mir obali podstępnie i skrycie Ciemność srebrną unicestwi i na marach złoży - "Serca Zimowe" Szkliste pajęczyny, wskorś wiatru rozsnute W sieciach uwięziły pierwsze skry jutrzenki Każda drobnym blaskiem jak diament maleńki Inkrustuje pąki srebrem mgieł okute - "Rosa" Twoja dłoń szepcze "cyt", pieszcząc sennie te kwiaty Słaby gest muska mrok, rozdzierając mu szaty Zapach róż pęta czas w fioletowym bezkresie Pełnym gwiazd, których skry echem morze poniesie - "Fantazja" Jedna dana szansa, tylko jedno życie Ale czy zakwitła, czy przepadła z wiekiem Tego się nie dowiem w swoim ziemskim bycie Na zawsze skazana pozostać człowiekiem - "Ofiara" Łyk za łykiem schodzi drink za drinkiem, inne światy W oczach rozmazują się grafitti i plakaty W kilka ruchów spadną z nas koszulki, buty, spodnie Jesteś prosto z piekła, a ja lubię igrać z ogniem - "Czerwone Światła"

More details
WpActionLinkContent Guidelines