ALABORA

ALABORA

  • WpView
    GELESEN 185,447
  • WpVote
    Stimmen 5,883
  • WpPart
    Teile 23
WpMetadataReadAbgeschlossene Geschichte Di., Nov. 19, 2024
ALABORA Annesinin ölümünün ardından, babasıyla İstanbul'a taşınan bir genç kızın hikayesi... Yeni bir okul, yeni arkadaşlar, yeni bir şehir... Bunlar Yağmur için hiçbir şey ifade etmiyordu. Tek istediği annesi ve onun sıcaklığıydı. Yalnızlığın içinde boğulduğunu sanarken arkasından çevrilen dolaplardan bir haber olan genç kızın hayattı deniz fenerine gitmesiyle oradaki adamı gördükten sonra değişmeye başlar. Sırlar dolu bir adamdır Demirkan. Sırlarının asıl kaynağı Yağmur'un babasıdır. İntikam almak ister başta kızdan. Aynı evde yaşayacak olma düşüncesi onu öfkelendirir. Daha da öfkelendirecek bir sihir vardır aralarında: aşk. 🥀 Kar maskeli adam ve onun oyunları her ikisini de birbirlerine yaklaştırır. Başlama Tarihi: 18 Aralık 2014 Karakterlerin tanışması ikinci bölümün son kısmındadır. Birinci bölüm ön bölümdür. #PARANOYA 1 Numaradayız! :) #Mektup 1 Numaradayız! :) ( YENİDEN YAZILDI) - 18. 12. 2022 ALABORA -BEYZA KÜÇÜK
Alle Rechte vorbehalten
#20
maskeliadam
WpChevronRight
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.
Illustration

Vielleicht gefällt dir auch

  • Sessiz İhtilal & Gerçek Ailem
  • SESİZ KIRILIŞ
  • Umay-Gerçek Ailem-
  • Gönül Harbi (Gerçek ailem)
  • DELİNİN EN KOYU TONU [+21]
  • SENDE SAKLI HİSLERİM|texting
  • İNCİ | gerçek aile
  • Ceza Kulübü
  • Izdırar: Karanlık Aşk
  • Kırık Kanatlar

Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır...

Mehr Details
WpActionLinkInhaltsrichtlinien