Even Door De Pijn Heen Bijten

Even Door De Pijn Heen Bijten

  • WpView
    Reads 19,024
  • WpVote
    Votes 1,101
  • WpPart
    Parts 27
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jul 27, 2021
Ik deed mijn tanden op elkaar, en keek hem recht in zijn fel groene ogen aan. "Het zal maar heel even pijn doen" Had hij nog gezegd. Ik sloot mijn ogen, schoof mijn t-shirt een beetje op en liet hem bij mijn nek. Het maakte me nu niet meer uit. Ik voelde zijn zachte maar koude lippen mijn nek raken, vervolgens zijn hoektanden en alles werd langzamerhand zwart. Dit verhaal is begonnen op 20 December 2014. Ondanks heb ik het opnieuw gepubliceerd om het aan mijn vrienden te laten lezen, na al die jaren, om te laten zien waar het ooit begonnen is! Het verhaal is dus NIET af en zal naar waarschijnlijkheid ook nooit worden afgerond! Bij voorbaat hiervoor mijn excuses, maar lees vooral als je desondanks geïnteresseerd bent in de 20+ hoofdstukken wie wel geschreven zijn toen ik 14 was! :)
All Rights Reserved
#43
romantisch
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • He is... Different // DUTCH
  • In Love With Vampire
  • The Demaurys
  • Geboren Vampier
  • my unusual life as a...
  • His Blood Red Eyes (NL)
  • ff iets anders
  • Ghostgirl
  • New World
  • Guardian van de Neptunus : Ijver

Maxine, woont al haar hele leven in een dorp. Het is een vrij rustig, vredevol plekje, waar je graag met je gezin heen zou verhuizen. Dat dacht ze tenminste wel. Maar wat als je erachter komt dat jouw realiteit altijd een camouflage droeg? Wat zou je doen als je ineens in één zwart gat terecht kwam en er geen weg meer terug te vinden is? Ze dacht dat het een een doodgewoon dorp was tot dat er een nieuwe jongen bij haar op school kwam. Een Noord Europese jongen die ineens in hun dorpje terecht kwam. Zijn energie voelt anders aan. Hij zet Max haar wereld op de kop wanneer ze erachter komt dat het dorp, eigenlijk niet zo normaal is als het lijkt. Alle maskers, en camouflage lijken er van af te vervallen. Ze komt in een groot probleem terecht, dat onmogelijk lijkt om op te lossen. Maar hé, dat is het leven toch? Zouden mensen zeggen. Het leven dat ze kende lijkt een grote leugen. Ze begint steeds meer te leren over wat ze niet wist. Zelfs het oude, enge pompstation aan de weg lijkt niet meer hetzelfde. Maar het was maar een pompstation, toch? Tja... Alles is anders. (Dit is een van mijn eerste verhalen, dus verwacht er niet veel van.Het kan ook best cliché zijn af en toe. In het begin zijn de hoofdstukken slordig, maar het verbeterd wel. Ik ga herschrijven, kleine verbeteringen enzoo) 2023 A/N: bro ik kan niet geloven hoeveel cringe ik hier op het platform heb gebracht 6 jaar geleden het spijt me voor je brein Gebaseerd op de info van The Twilight Saga

More details
WpActionLinkContent Guidelines