Kar Tanesi

Ne acı.. Önceden aile sıcaklığı hissedip mutlulukla girdiğim bu ev şimdi bana iki lokma şeyin bile çok görüldüğü bir ev olmuştu. Bu ev artık beni evim değil o kadının eviydi ve onun kuralları geçerliydi. Buna alışmıştım aslında ama üzülmeden de duramıyordum.

Evin önünden ilerleyip tam köşeyi dönecekken karşıma çıkıp önümü kesen siyah araba ve içinden inen takım elbiseli adamlarla neye uğradığımı şaşırmıştım. Panikle gerisin geri eve dönüp koşmaya çalışmıştım ama kolumdan çekilmem ile bu girişimim başarısız olmuştu. Dudaklarıma kapatılan bez ile bilincimi de kaybetmiştim.